1/4 finale Beker Eemland II vs Big Bulls Februari 2013

 

De dooi in de laatste week van januari werd dan ook in huize reporter met gejuich ontvangen en met een gevoel als een rund die in de lente voor het eerst de stal weer verlaat, ging uw reporter deze zondag vol goede moed op pad. Deze zondag zou hem naar Amersfoort brengen voor de 1/4 finale in de beker tegen Eemland II. Eemland een vereniging met een qua leeftijd gelijke historie als de Bulls, kende uw reporter als een faire, licht elitaire club, waar hij vroeger meermalen tegen gespeeld heeft. Door het grotere achterland heeft Eemland zich kunnen ontwikkelen tot een grote club met het eerste team in de Ereklasse, waar zij zich met flinke inspanningen kunnen handhaven. Op papier een formidabele tegenstander, die the Bulls flink partij zou kunnen geven.

De voorbereiding van the Bulls liet wat te wensen over. De trainingen waren door het winterweer niet doorgegaan, of bijzonder slecht bezocht. Conditioneel waren de spelers teruggevallen, er waren blessures en zieken en het spiergeheugen liet bij de balbehandeling de spelers regelmatig in de steek. Bij de tegenstander zou dat vast niet anders zijn, dus de kansen voor the Bulls lagen op zijn minst gelijk. Toch was er een knagend gevoel van onbehagen vanwege het Ereklasse potentieel, dat Eemland op de been kon brengen. Er zijn regels over het opstellen van Ereklasse spelers, maar het was in ieder geval iets om rekening mee te houden. Voor the Bulls was deze wedstrijd weer een clubinspanning, waarbij 1e of 2e team geen enkele rol speelde.

Op de heenreis richting Amersfoort leek het weer heel acceptabel, droog en een graad of 8, dus lekker om te spelen. Er was wat regen voorspeld, maar niets dat de mannen uit Twente zou kunnen deren. Het team van The Bulls bestond uit spelers die allemaal hun sporen voor the Bulls reeds hadden verdiend en sinds het vorige seizoen met elkaar als squad waren gegroeid.

Klokke 13.15 uur waren de spelers allemaal aanwezig en kon met de voorbereiding worden begonnen. Niet alleen vanwege het weer en de warmte in de kantine, maar ook omdat het team dit zelf heel goed kan regelen, werd de warming up en de voorbereiding zonder trainingstaf verder afgewerkt. Inmiddels was het weer langzaam aan het veranderen, van vriendelijk maar fris, tot ronduit koud en smerig nat. De verschijning van Kevin “Speedy” Bakker wekte dan ook de nodige verbazing. Terwijl deze snelheidsduivel doorgaans pas bij
semi-tropische temperaturen vanaf + 22 graden Celsius zijn maillot achterwege laat, kwam hij nu met slechts een slidingpants onder zijn hagelwitte broekje het veld op. Het feit dat zijn geliefde mee was gekomen speelde wellicht een rol, de liefde verwarmt immers de ziel, maar of het een verstandige keuze was zijn panty thuis te laten, zou later moeten blijken.

Inmiddels waren er ook weer de nodige supporters van the Bulls in Amersfoort aangekomen. De vertrouwde gezichten van de vader en zus van Jon met hun killerdog, het medische geheime wapen Herr Doctor F., spelers zoals Leonie en Daniël en vrienden van beiderlei kunnen hadden de moeite genomen om langs de kant te komen staan. Ook het gezin Jazet was weer op volle sterkte aanwezig. Al met al overtrof de supportersschare van Almelo die van Eemland met meer dan 100 %. Iets om zeker trots op te zijn.

Even na half 3 werd onder leiding van een charmante Ier de wedstrijd gestart. Onze up and coming ref Rutger was met zijn lief ook afgereisd en had de vlag ter hand genomen. Bijzonder evenwel was de aanwezigheid van een vierde official vanuit de bond, die de ref middels radiocommentaar begeleidde en beoordeelde. Al direct in de eerste minuten werden twee zaken duidelijk. De scrum van The Bulls stond als een huis en de regen zorgde voor enorme gladde ballen. Vooral dit laatste, in combinatie met het snelle oplopen van de tegenstander, zij het iets off side, zorgde ervoor, dat the backs niet lekker in het spel kwamen. Gelukkig is het een teamsport en kon dit “gemis” moeiteloos gecompenseerd worden door de voorwaartsen. Dankzij hard werk en goed geplaatste kicks kwamen the Bulls in de eerste minuten al binnen de 22 meter van Eemland. Een break van Jon sloeg een gat dat de immer aanwezige Rini opvulde, zodat Nick “scareface” van Dongen (de man die het luik van een Leopardtank heeft teruggekopt) met soepele heupbewegingen en snelheid de eerste 5 punten op het (afwezige)scorebord kon zetten. Door de hoek kon Jelmer helaas de conversie niet benutten, maar het visitekaartje was afgegeven.

In de volgende 25 minuten liep de wit bruine brigade zich vast in de verdediging van Eemland. De lijn liep niet helemaal lekker, maar subtiele kickjes en weergaloos voorwaartsen spel in de scrum en de line out zetten heel veel druk op Eemland. Scrums against the head werden moeiteloos gewonnen en de driving maul was meermalen goed voor 15 meter of meer terreinwinst. Verschillende keren werden inzetten en breaks op centimeters van de Eemlander tryline gestuit of werden zekere breaks, door koude vingers en gladde ballen niet afgemaakt. Eemland deed uiteraard zijn best, maar kon geen stempel op de wedstrijd drukken. De terreinwinst die zij wisten te boeken kwam uit goed geplaatste kicks, vaak na een penalty tegen the Bulls. In de 32e minuut werd het team van Eemland getroffen door een kleine sportieve tragedie. Een zeldzaam uitgespeelde actie van Eemland bracht de nummer 11 van Eemland in balbezit. Gelukkig voor the Bulls, maar ongelukkig voor deze speler stond daar onze Afterburner Fraatz voor de tackle. Deze werd door hem gemaakt, maar zelfs een vlieggewicht als Tammo kan te zwaar zijn voor een fragiel gewricht als een enkel. Een breuk en een troosteloze aftocht per brancard waren het gevolg. Vanwege het neerslachtige en koude weer en de vergelijkbare gemoedstoestand bij de tegenstander, trokken de beide teams zich terug in de kleedkamers. Het was voor de teams met wederzijdse instemming rust geworden.

In de tweede helft bleef Almelo aandringen, maar nog zonder succes. De backs kwamen ook steeds beter in hun spel, maar hadden het geluk niet aan hun zijde. Bij een uitgespeelde kans kwam Tammo “Afterburner” in bal bezit en begon aan een onnavolgbare choreografie van side steps en versnellingen die hem in de 22 meter bracht. Op dat moment kwam met een haast onmeetbare snelheid Speedy Kevin in het gat duiken dat Tammo had gemaakt. Als de bal goed was aangekomen, dan was het onhoudbaar voor Eemland geweest. Helaas was de snelheid van de objecten in combinatie met de regen een natuurkundige onmogelijkheid. Knock on en een aframmeling van het speelveld door Tammo met de vuist waren slechts het resultaat.

Nu is het een haast wet van Meden en Perzen, dat Kevin zeer bewust met zijn energie omgaat. Zijn bijnaam “Speedy” zou ook met gemak “Three Strikes” Bakker kunnen zijn omdat hij als regel in een wedstrijd 3 weergaloze sprints trekt. Ook nu bleek dit bewaarheid. In de 60e speel minuut trok Kevin weer een rokend spoor over het veld en liet de tweede try aantekenen. De conversie van Jelmer maakte de eerste 12 punten vol. Helaas bleek deze inspanning in combinatie met de temperatuur en zijn slechte garderobe keuze Kevin op te breken en moest hij met een onwillige spier het strijdperk verlaten. Niet alleen Kevin had problemen, maar ook Rini was toe aan een wissel, na een blessure aan de rug. Rob Maas, die vanaf de kant de kwaliteiten van zijn grote broer luidkeels had becommentarieerd, werd ingebracht, net als Thijs en Eithan. Rob ging naar de nr. 10, waarmee Jelmer op de 15 zijn plek in nam. Eithan nam het over van Wouter en Thijs ging naar zijn vertrouwde plekje op de 2. Niet alleen de spelers hadden het koud. Zij stonden met de handen onder de armen te stampen op het veld. Ook de supporters hadden te lijden van de kou. Een deel van de aanwezige dames probeerde de kou te bestrijden met koude broodjes kroket en alcohol, maar allemaal zonder het gewenste effect. Immers alcohol verdunt het bloed, waardoor het gevoel van koude toeneemt. Toch bleven zij manmoedig buiten om hun vloeibare boterhammen consumeren en de mannen aan te moedigen.

In de 70e minuut kwamen de Bulls weer tot scoren. Dit keer door een zeer goed geplaatst kickje van de jongste Maas en een herboren Jelmer, die zijn Fly half blues achter zich had gelaten en na een korte break de 19-0 wist te scoren. Inmiddels waren Oscar voor Phillip en Jasper voor Nick in het veld gekomen. Het slotaccoord als finale score was misschien wel de mooiste van de dag. Als tropische verrassing en daarmee nog meer lijdend onder de koude, wist de trotse verse papa Kuik, na een een/tweetje met Eithan, middels een weergaloze lange pass de vers in het spel gekomen Jasper te bereiken. Jasper “Slowrun” Mulder die met zijn unieke loopstijl de vergelijking oproept met Eric “Slowhand” Clapton. Dit vanwege de bedrieglijk traag lijkende manier van (voort)bewegen. Voor de toeschouwer haast in slow motion wist Jasper de bal te vangen en door de verdediging te breken om de laatste score
(0-24) van de dag te maken. Even later bewees Jasper ook nog eens over hele goede handen te beschikken, door een hoge bal in een loop over de breedte as van het veld op snelheid te vangen. Als laatste wissel werd de verkleumde Sgt Kuik vervangen door Dave, die blij was nog even het gras te mogen ruiken en direct liet zien dat hij niet bang is om een  tackle te maken. Het eindsignaal werd door spelers en supporters verwelkomd met een luid gejuich. The Bulls waren naar Amersfoort gekomen om een taak te verrichten en dat hadden ze perfect gedaan. Iedere speler had zijn bijdrage aan de overwinning geleverd en iedere speler voegde iets eigens toe aan het succes. De halve finale was bereikt en de finale in Amsterdam begint weer te gloren. Met deze club spelers en supporters is een herkansing in de finale geen utopie, maar een realistische mogelijkheid.

Tevreden trok uw reporter zich terug in de warmte van de kantine en genoot van de sfeer, de warmte en de kortstondige voorsprong van Italië tegen Frankrijk.. Na een rustige terugreis, op een korte ontmoeting met de op Warp snelheid passerende Golf van onze Afterburner Fraatz, arriveerde uw reporter weer tevreden bij zijn stulpje. Zijn dames waren net aan tafel gegaan, zodat hij dit keer werd verwelkomd met een “Papiiiiiii” maar dan met volle mond. Ook nu weer kon hij melden dat “we” hadden gewonnen. Dit leverde hem een mega knuffel van de kleine meid op en dat beste mensen was de grootste prijs van die dag.

Uw reporter

* Verkorte weergave van het verslag:
The Bulls hebben de 1/4 finale gewonnen van Eemland II met 0-24.
Het was koud en nat.
(toch stiekem het hele verslag gelezen ;-))