shopping-bag 0
Items : 0
Subtotal : 0.00
View Cart Check Out

De slag bij Haren, 23 september 2012

Vaak ging gelukkig paps mee als chauffeur en later reed uw reporter eerst met moeders auto en later met eigen vervoer de vele kilometers door het land. Niet zelden werd hij daarbij gevolgd door een trotse vader in zijn eigen auto die het spelletje graag bekeek. Ja, achteraf was het veel handiger en goedkoper geweest als uw reporter in die gevallen zijn auto had laten staan, maar dat inzicht komt met de jaren. Wellicht dat onze eigen Snautzer Tammo met deze wijsheid nu al zijn voordeel kan doen. De auto van Paps is immers groot genoeg.

Uw reporter keek dan ook niet uit naar de reis die the Bulls naar Groningen zou voeren. Het verzamelen was op deze dag des heren op het onchristelijke tijdstip van 08.30 uur. Aangezien the Bulls met twee teams zouden uitkomen was er een flinke opkomst. En na wat geharrewar vertrok de stoet achter uw reporter richting Groningen. Althans dat dacht men, maar na een kleine omweg werd de reis dan toch aanvaard.

Nu schrijft uw reporter deze verslagen om u allen te informeren en te amuseren, maar ook vanwege de didactische mogelijkheden die deze column hem biedt. Helaas heeft hij moeten constateren, dat het begrijpend lezen, in ieder geval onder de spelers niet hoog scoort. In het eerste wedstrijdverslag is lang stilgestaan bij de combinatie van nicotine en trans vetten met sportbeoefening. Uw reporter had zijn verbazing hierover uitgesproken naar aanleiding van een tussenstop bij een Drentse Shell. Nu had uw reporter de ijdele hoop dat zijn stuk je tot een openbaring onder de spelers had geleid, maar niets was minder waar, getuige een hernieuwde stop bij dezelfde Shell..

Ook nu weer laden de spelers zich vol met suikers, nicotine, vetten en niet te vergeten kleurstoffen, wat weer tot ADHD gedrag leidde. De betere helft en actieve spelerskaarthouder van de gelegenheidsaanvoerder M. Wegkamp had wéér geen lunchpakketje gemaakt, zodat er weer naar een calorieënbom moest worden gegrepen ipv een huisgemaakte boterham met pindakaas. De kroon werd echter gespannen door de heer van Dijk. Zelfbenoemd buitenfitness en activiteiten expert, die er in slaagde een in vet drijvende mega kipwrap zonder schaamte weg te werken. Hoofdschudend moest uw reporter stilletjes dit beeld in een hoekje verwerken.

Rond de klok van 10.30 reed de Almelosche karavaan het rustieke dorpje, onder de rook van Groningen, binnen. Nu was dit dorpje Haren de vrijdag ervoor wereldnieuws geworden, omdat de stad Groningen letterlijk onder de rook van Haren had gelegen, ten gevolge van een uit de hand gelopen feestje. Dat het uit de hand was gelopen, was duidelijk te zien. De stille getuigen van zinloos geweld waren als geluidloze aanklachten in het straatbeeld zichtbaar. Helaas zouden the Bulls later die dag ook te maken krijgen met zinloos geweld.

The Bulls kent een trouwe supportersschare, die niet alleen de thuiswedstrijden, maar ook de uitwedstrijden bezoekt. Ook deze keer was er weer een fijne selectie fans langs de kant. Zo hadden Bert, met krukken, Robert en zijn trouwe viervoeter afzonderlijk van elkaar de weg naar Haren weer gevonden. Ook Dirk, die zelfs zo ver ging dat hij zich in wedstrijdtenue stak en herr doctor F, niet te verwarren met de vader van Cristiane (je moet de jaren tachtig bewust meegemaakt hebben om deze te snappen, vraag dus maar aan je ouders) als officieuze clubarts en dopingdeskundige, waren aanwezig. Ook waren er nieuwe supporters in de vorm van de geliefden en schoonouders van de gebroeders Manning. Dat de komst van deze bijzonder charmante dames, waarvan één met een Kate Middleton uitstraling, enige kriebels in de buik bezorgde bij deze olijke snaken, bleek wel uit een conversatie tussen de twee studentikoze broers, waarvan uw reporter getuige was. “Zeg kerel jouw lieftallige schone komt ons toch straks vereren met een bezoek?”. “Jazeker vrind, mijn hartsvriendin komt zo onze verrichtingen aanschouwen, die van jouw toch ook”. Natuurlijk broeder, mijn lief zou het spectakel niet willen missen! Toch fijn dat we nog steeds fijnbesnaarde jongelingen hebben, ware het niet dat deze conversatie in een moderne taalsetting werd gevoerd, waarvan de oortjes van uw reporter nog steeds klapperen. Uw reporter wordt oud.

Na een afdoende warming up en wat geharrewar over de opstelling kon de wedstrijd om 11.30 uur beginnen. Groningen 3 was een mix van oude mannen, afgegleden talenten en ruwe diamanten. The Bulls zetten een vergelijkbare mix in, maar met een groot verschil en dat was de snelheid die in stelling gebracht kon worden. Door het probleem aan actieve spelers waren the Bulls genoodzaakt ook spelers die in het eerste opgesteld stonden voor het tweede te laten spelen.

Na een periode van relatieve rust kwam in de 5e minuut de scoringsmachine opgang. Een break van Daniël, die ondanks zijn nicotine verslaving en gevoelig borstbeen flinke meters maakte, waardoor Kevin in stelling kon worden gebracht. De eerste score stond op het bord. Nog geen minuut later wist Kevin met een kick en een rush gelijk Speedy Gonzales de score te verhogen. De conversie werd benut door Fokko, na bij de eerste try gemist te hebben. Niet alleen qua snelheid deed Kevin aan onze Mexicaanse muis denken. Gekleed in een zwarte legging, ondanks de 20 ºC die deze dag in Eelde werd opgetekend, nam hij naar iedere rush zijn rust, gehurkt in zijn poncho en onder een breedgerande sombrero. Zijn eigen mini siësta zo u wilt.

Gedurende de daaropvolgende 20 minuten golfde het spel wat op en neer, zonder dat the Bulls echt in de problemen kwamen. Leonie maakte een paar harde tackles en was volop in het losse werk te vinden. Ramon pakte zijn metertjes door head first in de verdediging te duiken en Daan stortte zich als een hydraulisch knipmes op zijn karakteristieke wijze met zwaaiende armen op de Groninger defensie. Jon maakte met regelmaat misselijk makende doffe klappen op tegenstanders die na een dergelijke aanvaring amechtig op de grond bleven liggen met uitzicht om een babyroze bouwvakkersdecolleté.

Hierna kwam de motor weer op gang en wist Fokko de score naar de 19-0 te brengen. Nog geen 4 minuten later bracht een break van Ramon Daan in stelling die het keurig af wist te maken. Met een score van 26-0 werd de rust bereikt.

In de tweede helft werd het belang van de oudgedienden nog eens benadrukt. De hele wedstrijd was Freddy duidelijk hoorbaar de scrum aan het sturen. Verbaal werden mede spelers op hun plek en zo nodig op hun nummer gezet. Door onze voorzitter, Super Sub van der Rijst werd hetzelfde gedaan met de backs. Ook Edwin kon zijn stempel op de wedstrijd drukken. Nonchalant een peuk weggooiend was hij de tweede helft in het veld gekomen en nog geen 6 minuten later wist hij met subtiel en tactisch spel Dave in scoringspositie te brengen, die deze kans dan ook niet liet glippen. De volgende 10 minuten ging het hard met scores van Leroy en Tammo. Kennelijk was ondertussen ook Kevin weer uit zijn siësta ontwaakt, want zijn turbosnelheid, met zowaar meerdere side steps, leverden opnieuw scores op, waarvan de laatste in de 80e minuut..

Het 2e had getriomfeerd, maar vooral ook plezier gehad. Niet in de laatste plaats de 3 debutanten, Jeroen, Mark en Arnoud, respectievelijk als flanker, 2e rijer en winger. Allen hadden hun bijdrage geleverd aan de overwinning, waren blessurevrij uit de strijd gekomen en hadden de smaak van de overwinning geproefd. Waardevolle aanwinsten voor de club.

Het 1e team trad die dag om 13.00 uur in het strijdperk tegen het tweede van Groningen. De Ref was een bekende, die de week ervoor de wedstrijd tegen Zwolle had geleid en uw reporter een blik van herkenning gaf. Later zou blijken waarvan. The Bulls konden ook deze week voldoende mannen op de been brengen, maar door blessures en omstandigheden niet in de vertrouwde opstelling. Ook hadden een aantal spelers al meerdere spelminuten in de benen, omdat zij met het 2e mee hadden gespeeld.

De wedstrijd begon goed voor The Bulls. Na 5 minuten bracht Sietse de score op 0-5 met een mooie break. De teams waren redelijk in evenwicht, maar de scrum van Groningen was wat stabieler en sterker. Met name de 3e rij was zwaarder dan die van The Bulls en niet onbelangrijk fitter dan de mannen die noodgedwongen reeds gespeeld hadden. In de backs had Groningen duidelijk meer gewicht in de schaal te brengen, wat in het afstoppen een rol speelde. De gelijkmaker liet dus niet lang op zich wachten. In de 13e minuut kwam Groningen langszij, maar wist ook de conversie niet te benutten. In de 20e minuut wist Nick na een rush de score naar 5-10 te brengen, maar slechts 2 minuten later kwam Groningen opnieuw langzij. Na the Bulls wist ook Groningen de conversie gelukkig niet te benutten. Tammo wist kort voor de 30e minuut zijn afterburner te vinden en sneed door de Groninger defensie. Een score voor the Bulls was een feit.. Ook nu weer wist Jelmer zijn conversie niet te verzilveren, maar dat scheelde telkens centimeters. Gelukkig gold dat ook voor Groningen die 8 minuten later weer langzij kwam. Met een gelijke stand van 15-15 werd de rust bereikt.

Na de rust bleef het de eerste 10 minuten gelijk opgaan tussen beiden teams. Beide teams moesten zwaar verdedigen en het spel bewoog zich voornamelijk op het middenveld. De eerdere spelminuten voor het tweede bleken echter hun tol te eisen en Tammo zijn afterburner was leeg. Na een fraaie noodlanding kwam Leroy als winger in zijn plaats. Een positie die hij op geheel eigenwijze wist in te vullen. Na 55 minuten sloeg het noodlot voor Ruben toe. Een verkeerde hit op zijn schouder, betekende, toen het wondermiddel von Herr Doctor niet hielp, zijn aftocht. Dave maakte daarmee wederom zijn entree in de lijn als no.12. Ondertussen had Groningen een gat geslagen tot 20-15 en werd het ongemeen spannend. De emoties liepen met name bij Groningen hoog op. Dat leidde tot een vuige overtreding van de scrum half van Groningen, die in een ruck de op de grond liggende machteloze Fokko op de schouders en nek stampte. Gelukkig had de Ref dit gezien en zond de man direct met rood van het veld. Kennelijk was deze no. 9 (Henk) zo vol van de verkeerde adrenaline, dat hij niet eens begreep waarom hij werd weggezonden. Inmiddels was Daan moegestreden en vervangen door Phillip die geen enkele hinder meer van zijn schouder leek te ondervinden. Met een frisse moed was hij in het losse werk te vinden en stond zijn mannetje in de scrum.

In de laatste 10 minuten van de wedstrijd wist de Almelose formatie de numerieke overmacht om te zetten in een duidelijke voorsprong. Eerst brachten Fokko en Jelmer, die zijn lucky foot weer had gevonden, de score op 20-22. Daarna was het de beurt aan Leroy, die de score naar 27-20 bracht. De mooiste try van de middag was die van Jelmer in de 74e minuut. Niet zozeer de try zelf als wel de voorafgaande break van Jon was heel memorabel. Met ongekende felheid wist Jon de bal te veroveren en met een afschrikwekkende uitdrukking op zijn gezicht stortte hij zich op de defensie van Groningen om vervolgens Jelmer vrij te spelen. Helaas leverde de inzet van Jon in beide wedstrijden een dusdanige belasting op zijn lichaam op dat een kuitblessure het gevolg was, maar de acties waren er niet minder om.
Kort na deze fantastische break wist Dave ook de defensie van Groningen te doorbreken. Helaas werd hij op 2 meter van de lijn gestopt, zonder de mogelijkheid de bal goed bespeelbaar te maken. In de laatste minuut wisten Fokko en Jelmer de eindstand op 39 – 20 te bepalen. The Bulls hadden met hard werken van beide teams de Slag om Haren glorieus gewonnen.

Helaas werd de wedstrijd nog afgesloten met een incident.. De eerder genoemde nr. 9 van Groningen, die wegens gevaarlijk en onsportief spel met rood was verwijderd, bevestigde de juistheid van deze beslissing in het poortje na de wedstrijd. Op de weigering om hem een hand te geven, plantte de speler van Groningen zonder enige waarschuwing zijn vuist midden in het gezicht van Wouter. Een losse tand ten gevolge hebbende. Gelukkig werd deze actie en het gedrag tijdens de wedstrijd publiekelijk veroordeeld door zijn medespelers en de aanwezige supporters. De wegzending en dit incident zullen dan ook de nodige gevolgen voor deze speler hebben.

De reis naar het Noorden was niet voor niets gebleken en iedereen was zeer tevreden met en uitgelaten over het resultaat. Dit leidde tot een spontane GroepsGangBang (een GGB) waar uw reporter toevallig midden in verzeild raakte. Na zich hiervan losgemaakt te hebben, maakte uw reporter zich op voor de terugreis. Op weg naar de auto’s werd uw reporter echter aangesproken door de Ref met een vraag. “Zeg je komt mij heel bekend voor en je voornaam weet ik, maar je achternaam??” Uiteraard gaf uw reporter de gevraagde informatie en de eerdere blik van herkenning werd herhaald. “We hebben vroeger vaak tegen elkaar gespeeld” zei de Ref. Zijn lichaamshouding en blik gaven aan, dat dit niet altijd een genoegen was geweest. Uit eerbied voor het verleden en na een gepaste stilte lieten we het daarbij en namen afscheid met een knikje, ieder met zijn eigen gedachtes.

De terugreis werd aanvaard en na een genoeglijke rit door drie Provincies werd de thuisbasis weer bereikt. The Bulls hadden weer een stapje voorwaarts gezet, maar de volgende week zou er weer een nieuwe uitdaging liggen. Deze zondag kon echter niet meer stuk en vrolijk stapte uw reporter over de drempel van de plek die hij thuis noemt.

Uw reporter.