shopping-bag 0
Items : 0
Subtotal : 0.00
View Cart Check Out

“Daar wordt aan de deur geklopt” September 2013

Luidkeels heeft uw reporter daar zijn ongenoegen over uitgesproken, om slechts onbegrip en hoon in weerwoord te krijgen. Ja, de daders van deze heiligschennis gingen zelfs zover om deze zondag de schoen van uw reporter te vullen met een wit uitgeslagen chocoladeletter. U denkt misschien dat de Sint deze heeft laten brengen, maar dat kan niet want de Sint weet dat uw reporter niet van chocolade en zoetigheid houdt.. Dat staat immers in zijn grote boek. Hoe dan ook uw reporter trekt hierbij ten strijde tegen de verloedering rond Sinterklaas. Hij zal zich blijven verzetten tegen het voorhanden hebben en distribueren van strooigoed op de club, voor de tweede zaterdag in november. De wijze waarop blijft nu nog in nevelen gehuld, maar de schuldigen zijn gewaarschuwd. De roede van Piet reikt ver….. Waarvan Acte!!

Waar waren we gebleven, oh ja die fantastische rugbyzondag. Hoewel resultaten uit het verleden geen enkele garantie voor de toekomst zijn, zag uw reporter op voorhand geen problemen met de tegenstanders. De Wrotters waren het voorgaande seizoen twee keer verslagen en het tweede team van the Bulls was volwassener en vooral ook kwalitatief beter geworden. Tenzij er iets ingrijpends bij de Friezen was veranderd, b.v. de komst van een oud international van Tonga of Argentinië, zou het met deze wedstrijd wel loslopen. Het eerste team van the Bulls zou tegen het 2e van de Deventer Pickwick Players aantreden en ook daar was weinig te vrezen. The Bulls draaiden goed en konden iedere tegenstander zonder vrees tegemoet treden, ongeacht of het eerste van Deventer vrij was of niet. Toch lagen er wat problemen, met name bij het eerste team op de loer. Twee klinkende overwinningen tegen the Pigs en de Duuvels konden een onterecht gevoel van onoverwinnelijkheid met zich meebrengen. Tekenen van deze hoogmoed waren al een beetje zichtbaar tijdens de trainingen. Spelers liepen te klooien en de kantjes werd er zorgvuldig afgelopen. Dit gedrag noopte de backscoach tot het nemen van een drastische maatregel, namelijk de ultieme bedreiging. Neen, geen fysiek geweld of verbale tuchtiging, maar de simpele mededeling van vertrek. Geen holle frase, want hij had namelijk de uitnodiging op zak om in een geheel andere sport actief te worden, hetgeen hij serieus in overweging nam. Kennelijk kwam de boodschap over en werd de training met de juiste intensiteit hervat. Het gevaar was daarmee aan twee kanten bezworen.

De wedstrijddag begon  met de gebruikelijke zondagsrituelen, die in menig gezin hetzelfde zijn. Naarmate de klok van 12.00 uur naderde was er echter een verandering merkbaar. Uw reporter maakte zich op voor twee wedstrijden van the Bulls en de dames voor een “wereldreis” per trein naar Hilversum voor Assepoester de Musical.. In beide gevallen was er sprake van een gezonde spanning en voorpret. Bij het slaan van het middaguur arriveerde uw reporter op de club, om de meeste spelers van the Bulls aan te treffen, alsmede twee spelers van de Wrotters. Uw reporter heeft er al vaker over verhaald, maar de Wrotters is eigenlijk het enige Friese team, dat een redelijke verstandhouding met the Bulls heeft. En als ik zeg redelijk, dan bedoel ik dat verschillende leden van de Bulls familie zeer innige contacten met een clubicoon van the Wrotters onderhouden. Een zekere zoon uit Vjenne voert daarin de boventoon. Als de echte heer die uw reporter is, kan hij daar niet verder over uitwijden, maar dat er een causaal verband bestaat tussen de vroege aanwezigheid van deze kleurrijke Wrotter en de rugblessure van de zoon uit Vjenne ligt voor de hand. De rest van de Wrotters waren echter verlaat, waardoor de wedstrijd niet eerder dan 13.15 uur kon beginnen.

Ook deze keer had de bond niet de moeite genomen om zelfs maar een van de twee wedstrijden van een Ref te voorzien. Gelukkig was de altijd bereidwillige heer R. Smith in de gelegenheid om deze rol op zich te nemen, zodat de leiding van beide wedstrijden in goede handen was. The Bulls waren weer in een competitieve opstelling op het veld verschenen. Met drie pre vijftigers en 2 post vijftigers was de ervaring gewaarborgd, terwijl 10 jongelieden hun snelheid, enthousiasme, jeugdige kennis en kracht inbrachten. Langs de kant stonden nog eens 3 goede reserves klaar die met half time hun opwachting zouden maken.

Vanaf the Kick off lieten the Bulls zien waar ze voor gekomen waren. Zonder enige schroom werd de aanval opgezocht en al snel werd Jasper door de weer solide spelende Fly half Bas in stelling gebracht. Met zijn kenmerkende en bedrieglijke sloom ogende loopstijl wist Jasper de Try lijn van de Friezen te bereiken en de eerste 5 punten op het bord te zetten. Kenmerkend voor het stugge Friese volkje lieten zij zich niet afschrikken door deze vroege achterstand en werd met vereende krachten het spel hervat. Met name in de scrums hadden the Bulls het zwaar vanwege het fysieke overwicht dat de naar Obesitas neigende Friese voorwaartsen hadden. Ook de line out liep in eerste instantie niet helemaal soepel door het ontbreken van een tweede springer. Gedurende de wedstrijd werd het samenspel tussen de lifters, de werper en de jumper echter steeds beter, waardoor ook de line out weer begon te lopen. Niet lang na de eerste try van Jasper werd hij opnieuw gelanceerd en wist hij opnieuw te scoren. Helaas beschikt het 2e team niet over een getalenteerde kicker, waardoor de conversions niet konden worden benut. Het ontbreken van deze 4 extra punten bleek een extra stimulans voor de Wrotters, want met een grote inspanning wisten zij de defensie van the Bulls te doorbreken en te scoren. Gelukkig zonder conversie, zodat de voorsprong 5 punten bleef.

Inmiddels waren de eerste 40 minuten verstreken en vond er een wisseling van de wacht plaats. De oudere jongeren van 50 jaar en omstreken verlieten het veld en de jonge garde nam hun plaats over. Onder hen was de welhaast onherkenbare Anastas “Anni” Aykaz, die in een periode van circa 9 maanden afwezigheid een hele zwangerschap aan gewicht was kwijt geraakt. Als een jonge hinde bewoog hij over het veld en bracht stabiliteit in de eerste rij. Ook onze eigen EOD-er in Spé Kevin “Boem Boem” Bakker was weer present, compleet met scrumcap om zijn geblesseerde oor te beschermen. Last but not least kwam Bert als Hooker zijn plek innemen. Direct werd duidelijk dat met de verjonging van het team ook de aanvalskracht een nieuwe impuls had gekregen. De scrum stond nu als een huis en er werden ook ballen against the head gewonnen. Dit leidde tot wat frustratie bij de Friezen en de grenzen van het spel werden daarbij opgezocht. Dit leidde o.a. tot wat “opvoedkundige” acties van de uitstekend opererende captain Gerald jegens de enige dame in het veld. Alle toeschouwers waren het er over eens, dat in het licht van de emancipatie en het belang van het spel de acties van de heer van Bokhove geheel te rechtvaardigen waren. Gerald die als “een bok op de haverkist zat” voor wat betreft de discipline in zijn eigen team was ook niet te beroerd om op te treden tegen zijn eigen spelers, hetgeen door allen goed werd opgepakt.. Ondertussen voerden the Bulls de druk steeds verder op bij de Wrotters en werden deze geheel in de verdediging gedrongen. Dit leidde al rap tot scores van Leroy (2x) en Kevin, die ook een van de conversies wist te benutten. De try van Frank “Valderama” Meesters werd helaas terecht afgekeurd vanwege een voetje over de lijn, opgemerkt dankzij oplettende onpartijdigheid van de onberispelijk vlaggende “Moeders Pellen”, waarvoor onze oprechte dank.. Ook nu weer lieten de Friezen de kop niet hangen en op pure wilskracht doorbraken zij de linie van Almelo en scoorden 7 punten. Vrijwel direct daarna werd Jasper weer gelanceerd en scoorde zijn triple van die wedstrijd. Dit werd uitbundig gevierd door de gebroeders Mulder, die als echte “Gingers” van een afstandje een hossend bosje wortelen leken.  De eindscore werd bepaald op 32-10. Een terechte uitslag die recht doet aan een leuke en spannende wedstrijd. Iedereen had zijn steentje bijgedragen aan de overwinning en voor- en met elkaar gewerkt.

Inmiddels was het tijd geworden voor de volgende wedstrijd. Uit comfort overwegingen en de verwachting dat de Ref wel even wat rust zou claimen, ging uw reporter zijn schoenen wisselen. In minder dan 5 minuten was hij weer retour om te merken dat de aftrap reeds was genomen en The Bulls dankzij Tammo “the Afterburner” al op voorsprong stonden. Dit was de opmaat voor hoe de middag zich verder zou ontwikkelen. Niet alleen de score zou in een rap tempo oplopen, maar het zou ook kwakkelen worden met de conversies. Uit statistisch onderzoek was namelijk gebleken, dat indien Jelmer de eerste conversie benut, hij gedurende de wedstrijd een slagingspercentage van boven de 80 % haalt. Mist hij de eerste, dan zakt zijn percentage dramatisch. The Bulls gingen voortvarend door met druk zetten en heersten in de scrum en de line out. Toch kon die druk niet gelijk in punten worden omgezet. Fokko doorbrak als eerste de defensie van de Deventernaren met zijn gebruikelijke snelheid in combinatie met fysieke bewegelijkheid. Daarna was het de beurt aan Old Man Maas, die na een perfecte no. 8 move van Daan in stelling werd gebracht. Deze beweging was tot in den treuren de voorgaande week getraind en kennelijk goed beklijfd. Zoals verwacht konden de conversies niet verzilverd worden en bleef de score op 15-0 steken. Deze relatief lage score hield Deventer in de race en zij bleven ook aanvallend actief. Tijdens een van de aanvallen van Pickwick werd de altijd hardwerkende en sympathieke Marinus van Dijk gestuit door het lot,  te weten een knie van de tegenstander. Dit leidde tot een onmiddellijk opgezwollen oog, een scheve neus en een zee van bloed, die pas met vele liters water verwijderd kon worden. Rinie naar het ziekenhuis en Thijs “Teddy” kwam erin. Ondanks dat hij er al 80 minuten op had zitten, ging hij er vol in en was constant in de strijd te vinden. Dit gold ook voor de back row met Pascale, Ruben en Daan, die tackleden, sleurden en ripten, dat het een lieve lust was. De mannen in de eerste en tweede rij gebruikten hun brute kracht en soms onverwachte bewegelijkheid om de tegenstander in de luren te leggen. Ramon had daar een geheim wapen aan toegevoegd in de vorm van verleiding middels het aantrekken van een “open kruis broekje”. Zelf claimt hij dat hierbij geen sprake van opzet was, maar dat waagt uw reporter te betwijfelen.

In de aanval waren the backs en de sturende passes van Wouter de motor voor the Bulls. In een klassieke uitgespeelde lijn werd Tammo opgelijnd die de score naar 20-0 bracht. Opvallend was het dat Frank “The Shadow” dit keer weinig impact had. De heupen waren minder soepel en de snelheid liet ook te wensen over. de reden hiervoor was een blessure aan de rug, die gelukkig door Kevin “Boem Boem” Bakker kon worden opgevangen. Gelukkig waren de anderen in de lijn scherp en gretig. Sgt. Kuik wist al “wevend” meters te maken, om vervolgens met een klein kickje Ruben te lanceren, die de bal veilig achter de lijn wist te drukken. Nu werd de conversie wel benut. De spelers van the Bulls zijn gemiddeld niet heel lang en vrij bewegelijk. Tel daar bij op de toenemende frustratie bij de verdediging en het is wachten op de te hoge tackles. Ook Fokko was hier de dupe van, maar wist zich hieraan te onttrekken, om vervolgens na een sprint van 60 meter te scoren. De rust werd ingeluid door een Break van Johan  en de ruststand werd op 37-0 bepaald.

Na de wisseling van de helft gingen the Bulls al binnen de 3 minuten verder waar zij gebleven waren en scoorde Tammo weer in de hoek. Dit leidde tot de opleving van een oude blessure, die hem op dat moment nog niet van het veld verdrong. Inmiddels was Fokko overgegaan tot het nemen van de conversies, maar met een zelfde mager resultaat.. Volgens uw reporter speelt de opvallende kleur van de nieuwe kicks van Fokko daarbij een wezenlijke rol, maar het blijft gissen.  De mooiste try’s van de dag zaten kort na elkaar. Eerst wist Old Man Maas zijn lange lichaam tussen twee verdedigers te manoeuvreren, zodat zij elkaar tackleden en hij kon scoren. Gelukkig zagen zijzelf er ook de lol van in. Vervolgens wist Daan met de getrainde no. 8 Move te scoren, om het later in de wedstrijd nog een keer te doen. Vermeldenswaard was ook de score van Maarten, de flegmatieke 2e rijer, die de bal wist te veroveren en de juiste tryline wist te vinden. Deze fraaie actie bracht zijn lieftallige eega in complete vervoering en tot het uiten van onverwachte liefdevolle kreetjes ( HÉ MAARTEN, TOP!!). Inmiddels had Tammo het strijdveld verlaten en was Jasper binnen de lijnen gekomen. Deventer liet het kopje hangen en de score liep met trys van o.a. Jelmer en Ruben verder op. Uiteindelijk kwam het eindsignaal in zicht en werd op 3 punten na de 100 punten niet doorbroken. De in grote getale toegestroomde liefhebbers van het spel hadden een geweldige middag beleefd. Net als alle spelers en de trainers. Oefening baart kunst en in de herhaling zit de kracht van de boodschap en die boodschap lijkt zich in de hoofden van de spelers te settelen. Beide teams hadden hun kennis en vaardigheden ingezet afhankelijk van de situatie op het veld. Niet alles verliep daarbij vlekkeloos, maar door de basis van het spel te beheersen konden sleutelspelers ook tactische beslissingen nemen, die vaak een positieve uitkomst hadden.

Uw reporter stond op het punt om af te reizen, toen Rinie zijn gehavende gezicht weer op de club liet zien. De schade leek aanzienlijk, maar verder onderzoek bleef nodig. Gelukkig vond zijn lieftallige vriendin hem nog steeds de mooiste man van de wereld. Zij beloofde de komende dagen als Florence Nightingale op te treden, zodat uw reporter met een gerust hart huiswaarts kon keren. Daar aangekomen trof hij niemand, immers de dames waren naar Hilversum en kon hij dus in alle rust de wedstrijden nog eens aan zijn geestesoog voorbij laten trekken. In zijn achterhoofd zeurden flarden van een irritant deuntje. “Daar wordt aan de deur geklopt”. Even kon uw reporter het niet plaatsen. Het had niets te maken met de “verminking” van het door hem zo geliefde feest. Nee, het was zoals de Engelsen zeggen “Oportunity Knocking”, want als The Bulls zo blijven groeien, dan liggen de kansen voor het oprapen. Zachtjes floot hij het gedachteloos het deuntje voor zich uit en weer was een mooie zondag voorbij.

Uw reporter