Twentecup 2014

The Bulls hebben de afgelopen jaren onder leiding van de Hoofd Coach Ross Smith een sportieve ontwikkeling doorgemaakt, die heeft geresulteerd in de promotie naar de 2e klasse. Dit succes is niet ongemerkt voorbijgegaan en heeft de nodige nieuwe leden opgeleverd. Vooral ook omdat het bestuur en zeker onze voorzitter Koos nieuwe manieren heeft gevonden om the Bulls in de publiciteit te krijgen. Bijvoorbeeld met de zeer succesvolle Rugby Xperience Day, waarvan de nieuwste editie, een dames/meiden dag voor 5 september aanstaande op stapel staat.  Almelo is dus in alle opzichten de rugbystad van Twente op dit moment. Dit heeft zijn weerslag op de ander clubs. Talentvolle leden stappen over of melden zich niet aan bij de andere verenigingen. Dit heeft tot gevolg dat de andere Twentse clubs worstelen om 15 spelers op het veld te brengen, terwijl the Bulls serieus nadenken over de opzet van een 3e team in het volgende seizoen.

Al deze gedachten schoten door het hoofd van uw reporter toen hij in een waterig zonnetje richting Oldenzaal reed voor de strijd om de Twente Cup. Aangekomen op de nieuwe locatie van de Harlequins zag uw reporter dat het een drukte van belang was. Alle velden waren bezet, vanwege een voetbaltoernooi en op het achteraan gelegen mooie Rugbyveld van Oldenzaal waren de cubs en de junioren van Twente aan het trainen. Naast het veld stond de bekende Pipowagen en was een feesttent neergezet voor de tassen en andere benodigdheden. Almelo was gearriveerd met ruim 20 spelers die regulier voor het 2e team speelden en circa 10 belangstellende spelers van het eerste team. In schril contrast stonden de aantallen van de andere Twentse teams, die aan het toernooi deel zouden nemen. Oldenzaal had voldoende spelers, maar bestond in belangrijke mate uit jeugdspelers, al dan niet gedispenseerd. Enschede en Hengelo konden de 15 niet eens vol maken en zouden het niet alleen deze zaterdag, maar ook in de komende competitie moeilijk krijgen om een volledig team op de been te brengen. Om 14.30 uur zou het toernooi beginnen dat zou bestaan uit wedstrijdjes van telkens 2 x 12.5 minuten. Vooraf werd aan the Bulls het verzoek gedaan of zij bereid waren om 12 tegen 12 te spelen, maar dat werd afgewezen. Gegeven het hoge aantal aanwezige spelers uit Almelo waren the Bulls uiteraard wel bereid om de andere teams aan te vullen, maar dat werd door de andere teams afgewezen. De eerste wedstrijd was die van Oldenzaal tegen Enschede en daarna volgde de wedstrijd tussen Hengelo en Almelo. In een opstelling die op de flyhalf positie na, geheel uit spelers van het 2e team bestond werd de wedstrijd begonnen. Na het even zetten van de verschillende posities trokken the Bulls de touwtjes aan en werden the Dragons overvleugeld. Na 25 minuten hadden the Bulls met 24-0 de eerste overwinning te pakken. Direct aansluitend moesten the Bulls tegen Oldenzaal aantreden. Nu zou dit geen probleem hoeven zijn, ware het niet dat de arbitraire leiding, die in de eerste wedstrijd nog acceptabel was geweest, nu toch hinderlijke steken liet vallen. Nu is het niet de gewoonte van uw reporter om zich nadrukkelijk over de referee uit te laten, maar in dit specifieke geval kan hij niet anders, dan zijn mening hierover weer te geven. Duidelijk zichtbare overtredingen werden genegeerd en beslissingen leken op een geheel andere sport betrekking te hebben, vooral ten voordele van het thuisteam. Dit resulteerde uiteindelijk in een kansrijke penaltypositie voor de palen, die door Oldenzaal benut werd. Vanaf dat moment begon er een inhaalrace voor the Bulls. Duidelijk de betere, maar gehinderd door het niet altijd reglementaire spel van de tegenstander en de dubieuze arbitrage. Na weer een twijfelachtige beslissing van de referee werd het captain Gerald te gortig en vroeg (op het oog vanaf de zijlijn, redelijk en rustig) om uitleg. Dit was echter niet naar de zin van de Ref, die hem met geel wegens praten uit het veld zond. Nu moesten The Bulls wat improviseren, omdat een prop uit het spel was genomen, maar met de komst van Ahmet en het wegnemen van een andere speler was dit probleem opgelost.  The Bulls gingen er weer hard in en kwamen op stoom, waarna orde op zaken kon worden gesteld met een score en conversie. Ondanks de arbitrale inspanningen wonnen the Bulls terecht met 7-3 en waren zij nog steeds op koers voor de eindoverwinning.

Inmiddels was het langs de kant, ondanks de felle regenbuien gezellig geworden met de vele belangstellenden. Zo waren de Jazetjes er, net als de heren de Vries en Burgwal al dan niet met hond, Leonie met moeders, de altijd vriendelijke Buurman, dit keer zonder Buurman, Oude Kotte en de twee ander mannelijke leden van de familie Bakker. Ook de uitgebreide familie Kuik- Penders was naar Oldenzaal afgereisd om enerzijds foto’s te schieten en anderzijds nog een paar minuten speeltijd mee te pikken. Belangrijk gespreksonderwerp langs de lijn was het afscheidsfeestje van Oscar, onze Spaanse Peper, die een betrekking op Curaçao had aanvaard bij de Hilton Hotelketen. In de voorafgaande avond was in een waas van alcohol en vleselijke lusten afscheid genomen van Oscar en van Max, die voor langere tijd naar Down Under ging. Veel details van dit bacchanaal werden niet prijsgegeven, maar vaststaat dat de heer Burgwal het licht uit heeft gedaan en Old Man Maas beroerd is geworden van een pretsigaret.

De laatste wedstrijd was die tegen Enschede. Ook nu weer keek Almelo snel tegen een achterstand van 3 punten aan, door een dom weggegeven penalty, maar alras werd er orde op zaken gesteld.  Met 3 tries en 2 conversies werd ook Enschede opzij geschoven met een eindstand van 19-3. The Bulls hadden de Twente cup weer veiliggesteld en dat was maar goed ook, want ze waren vergeten het spuuglelijke ding mee te nemen. Voor the Bulls was het toernooi een onderdeel geweest van pre season specifiek voor het 2e team, om te zien waar het team staat in de voorbereidingen. Ook in Oost zal het 2e team zich goed kunnen handhaven en zijn de kampioenskansen zeker aanwezig. Vooral als de beide teams veel blessures bespaard blijven en zorg, werk en studie voor de spelers goed te combineren valt. Hoe het onze buren vergaat zal afwachten worden. De basis lijkt te smal voor de lange competitie die op hen afkomt. In de ogen van uw reporter zou Rugby in Twente beter gediend zijn met slechts twee sterke clubs om van daaruit de sport verder te laten groeien. Dat The Bulls één van die twee clubs zou moeten zijn, staat wat uw reporter betreft buiten kijf.

Zo kwam weer een einde aan een amusante Rugbymiddag. De buit was binnen en twee debutanten, Rick en Mick hadden ieder met een score laten zien, dat zij uit het juiste hout gesneden waren om ook met de senioren mee te kunnen. In opnieuw in een wat waterig zonnetje reed uw reporter weer naar zijn dames. Er lag weer een hele zondag open aan mogelijkheden, die vast al door de dames waren ingevuld. Ach, nog maar 2 zondagen en dan was alles weer normaal op die dag des Heren XV.

Uw reporter