shopping-bag 0
Items : 0
Subtotal : 0.00
View Cart Check Out

Verslag Ameland 2015 (Juni 2015)

 

Indachtig de voorgaande jaren verwachtte uw reporter een bacchanaal van drank en vrouwen aan te treffen, maar niets was minder waar. Redelijk bedaagt zaten de heren wat ter drinken of te kletsen en huishoudelijke taken te verrichten. Ze hadden genoten van het culinaire hoogstandje van Topchef Daan en zaten tevreden uit te buiken. In tegenstelling tot vorig jaar waren er minder Bulls afgereisd. De normale kern van spelers (incluis Sietse) was er, vergezeld door de geblesseerden Ramon en Pascal en slechts 2 Virgins, te weten Ara en G(r)ijs. Naast het feit dat de heren nu niet het centrale middelpunt van de camping waren met een of ander bizar drinkspelletje, was het meest opmerkelijke wel dat er geen spoor was van enig vrouwelijk gezelschap. Op dat moment maakten de Romeo’s van het team zich nog geen zorgen, want het weekend was nog jong. Het zou echter het eerste teken aan de wand zijn van het ingetrede verval….. Naast bekende Bulls gezichten van de oude garde, zoals de Swarthofjes, Buurman Bert, de immer sympathieke heer Burgwal en Robert met Filou kwam ook nog even de Dragon-Bull met de beste kledingsmaak, Koen V, nog even buurten. Met the Dragons was hij bezig aan zijn afscheidstournee als Draakje en hoopte te vlammen op het zand. Dit laatste zou zich voornamelijk in zijn hoofd afspelen, omdat the Dragons met nauwelijks voldoende spelers aanwezig waren om zelfs maar te mogen starten in het toernooi. Relatief vroeg vertrok het gezelschap naar de tent, waar the Bulls als groep een van de eersten waren. Dit weerhield hen er uiteraard niet van hun eigen feestje te vieren. Zo probeerden de heren een heropvoering te doen van de laatste dans uit de film Dirty Dancing. Dit is de scene waarbij “Baby” in de armen van Patrick Swayze sprong en boven zijn hoofd zweefde. U begrijpt dat het slechts schamele en weinig gracieuze pogingen waren die bijna tot een gebitsrenovatie bij Ruben leidde, maar het ging net goed. Ook deden de heren een polonaise, bouwden zij een menselijke piramide en deden zij een impressie van een rij puppies met wormen (schuivend met de billen over de vloer). Uiteraard werd er door de Casanova’s van de groep contact gezocht met de dames, echter zonder resultaat. Het feit dat een zekere zoon uit Vjenne een damesgroepsfoto met zijn naakte zitvlak probeerde te verfraaien, hetgeen hem op een onvrijwillige darmspoeling kwam te staan, droeg niet bij aan de kansen op succes. De aanblik van Flip met een uit karton vervaardigd feesthoedje gemaakt van een Bavaria Biertray evenmin. Na nog even de sfeer te hebben geproefd ging uw reporter langs de spelers om ze te groeten en een veilige avond te wensen. Het viel op dat Old Man Maas in geen velden of wegen meer te zien was. Buiten gekomen was de reden van zijn verdwijning direct duidelijk. Vermoeid stond de éminence gris van het team tegen de snackcar geleund om een patatje weg te werken, terwijl van zijn gezicht stond af te lezen dat hij te oud werd voor deze shi…. Zachtjes probeerde hij zichzelf moed in te praten. De nacht zou vreselijk voor zijn oude botten worden. Hij moest namelijk 2 nachten noodgedwongen en in het belang van het fatsoen met de jongens in de tent doorbrengen. De oorzaak hiervan was het aanstekelijke libido van een zekere lover van twee turven hoog die de afgelopen jaren zijn Roommate was geweest. Een gedwongen verblijf in de tent zou het libido van deze Don Juan in pocketformaat wel temperen en als teamgenoot wilde Peter wel solidair zijn. Een keuze die hij op dat moment al betreurde. Na ook Old Man Maas gegroet te hebben, vertrok uw reporter door de druilerige regen richting hotel en zijn dames.

De volgende morgen was uw reporter in het kader van dienend leiderschap op het afgesproken tijdstip bij de tent om de heren de suggestie aan de hand te doen om op te staan en zich klaar te maken. De eerste wedstrijd zou om 10.15 uur gespeeld moeten worden en wel tegen AAC. Geheel tegen de verwachting in was het een mooie voorjaarsdag met zomerse accenten. De temperatuur was niet zo hoog, maar de zon scheen uitbundig. In deze vrolijke omstandigheden waren de mannen bezig zich voor te bereiden middels een stevig ontbijt.. Iedereen had de avond en nacht weer overleefd. Er was niemand gewond geraakt, er waren geen bezittingen opgeblazen en geen van de vrije casanova’s had gescoord. Dit was vast niet te wijten aan hun enthousiasme of volhardendheid, maar aan het gezonde verstand van de dames in kwestie. Na het opruimen van het kamp in de handen van Ramon en Pascal overgedragen te hebben, vertrok de groep naar het strand. Dit keer waren the Bulls ingedeeld op veld 6, direct gelegen aan de ingang naar de camping en daarmee ideaal. De Poule waarin the Bulls waren ingedeeld was mede bepaald aan de hand van de resultaten in de voorgaande jaren en op papier zeker geen eenvoudige met AAC, the Weezlecatchers en Antwerpen. In de competitie hadden the Bulls flink klop van AAC gehad en enige spanning was wel van de gezichten af te lezen. Het zand was nog behoorlijk maagdelijk en hard, dus ideaal voor de lichte en snelle spelers die Almelo kenmerkt in de laatste jaren. Vanaf de Kick off liep het spel op rolletjes. Alle combinaties klopten, support aan alle kanten en de snelheid waarmee Tammo en Fokko zich voortbewogen was onwaarschijnlijk. AAC werd aan alle kanten overlopen en keek na 15 minuten tegen een achterstand van 39-0 aan. De toon leek gezet. Jeugdige overmoed en een overmaat aan ongebruikt testosteron zorgden na deze overwinning voor een stemming van onoverwinnelijkheid, die ook verkeerd uit kon pakken. De wedstrijd tegen the Weezlecatchers was direct in de eerste minuut een wake up call. De tegenstander speelde het off load spel perfect en Almelo had het nakijken. Gelukkig wisten the Bulls zich te herstellen, zodat het een echte wedstrijd werd, die met 1 try verschil werd verloren. The Bulls hadden het zwaar gehad en dat was ook duidelijk van de gezichten af te lezen. De mannen stonden weer met beide beentjes in het zand. De daarop volgende wedstrijden werden gewonnen door the Bulls, niet zo overtuigend als tegen AAC, maar ruim en zonder problemen. Vooral de haast zwevende loopstijl van Tammo was doorslaggevend in de meeste gevallen.

Tussen de wedstrijden door werd er wat gehangen of ondersteuning geboden aan de Dragons, die chronisch met te weinig man kampten en zelfs junioren met instemming van de ouders lieten spelen. Met een verloren wedstrijd op het conto was het zaak om alle andere wedstrijden te winnen om zeker te zijn van plaatsing voor de zondag. Inmiddels was duidelijk dat de tegenstander uit Antwerpen er een van formaat was. Het tenue van dit team was duidelijk geïnspireerd op de TV serie Vikings met berenvellen en maliënkolders. Een van de teamleden had zelfs een haarvlecht in als ware hij de god Odin himself. Met enige reserve traden the Bulls op het veld aan. De wedstrijd ging gelijk op, met voordeel voor Almelo, door 2 snelle scores in het 3 punten vak. Helaas wist Antwerpen kort daarop de 5 punten te scoren en op slag van rust direct nog een keer. Een score van 5 zou the Bulls weer in the lead brengen, maar het lot besliste anders. Op slag van het eindsignaal scoorde Antwerpen nog een keer, de overwinning terecht opeisend. Omdat hiermee plaatsing voor de zondag onzeker was geworden, werd besloten er vol in te gaan bij de volgende wedstrijden en dat deden de heren. Volgens een schema kwamen alle spelers aan de beurt. G(r)ijs en Jan Willem maakten hun debuut en waren een aanvulling voor het team. Ahmet en Niels , die op het zand niet in hun meest natuurlijke element waren, werden tactisch en succesvol ingezet tijdens de scrums, hetgeen veel balwinst opleverden. Alle wedstrijden werden winnend afgesloten met een leuk doelsaldo. Een bijzonder voorval tijdens deze wedstrijden wil ik u niet onthouden. Zoals verwacht werden de meeste trys door Tammo en Fokko gemaakt. Door hun bewegelijke spel moesten de tegenstanders alle zeilen bijzetten om ze af te stoppen. Dit had tot gevolg, dat het broekje van Fokko volledig aan stukken was gescheurd. Of deze extra bewegingsvrijheid hem extra vleugels gaf, is niet bekend, maar ook nu vloog hij langs de lijn op weg naar een score. Toch merkten de toeschouwers dat er wat aan de hand was. Zijn loopritme was verstoord en er werden verwoede handbewegingen gemaakt. Er werd gevreesd voor een blessure, maar niets was minder waar. De combinatie van het gescheurde broekje, de opwinding van de aanstaande score en de overmaat aan testosteron deden zijn “derde been” ontsnappen aan de knelling van het ondergoed. Hinkstapspringend bereikte Fokko het doelgebied en scoorde, zijn derde been als polsstok gebruikend. Voor de liefhebber, tegen betaling is fotografisch bewijsmateriaal beschikbaar via de website van Dokter Macdreamy Manning. Als topscoorder zat deze onterechte aandacht voor zijn concurrent Tammo enigszins dwars. Bij een rush langs de lijn werd Tammo op het laatste moment verschalkt en kwam niet tot scoren. Vanaf de zijkant leek het erop dat hij struikelde. Zelf verklaarde hij dat ook zijn ontsnapte “derde been” de oorzaak was van zijn struikeling. Gegeven het voorval met Fokko werd deze mededeling niet direct in twijfel getrokken. Gelukkig was daar zijn lieve Moesje die opheldering bracht. Met een liefdevol:” Nee Tam je voet bleef haken achter het lint, want ergens anders mee blijven haken, is in jouw geval of moet ik zeggen gevalletje, onmogelijk”. Met deze onsterfelijke woorden werd de geboorte van een legende door een moeder vakkundig in de kiem gesmoord.

Rond half zes was de zonovergoten eerste speeldag weer teneinde en ging iedereen naar zijn tent of hotel om zich op te frissen en te eten. Even voor 21.00 uur was uw reporter weer terug voor het avondamusement. Dit keer was dit onderdeel georganiseerd door Masterchef Daan en “Dokter Bernard” Manning. Met een 90’s pub quizzz brachten de mannen ontspanning en enig niveau samen in een gemeenschapspel. Vragen over hits uit the 90’s, maar ook geschiedenis en politiek waren ons deel. De ouwetjes werden over de teams verdeeld, zodat er ook ervaringsdeskundigen in ieder team aanwezig waren. De prijs die te behalen was, was naast de eeuwige roem ook een echte elektrische racebaan die vooral de ouderen aansprak. Immers de generatie van uw reporter moest het in hun jeugd doen met een hoepel en een priktol. De jongeren waren minder geïnteresseerd omdat het niet vloog en geen foto’s kon maken. Typisch de reactie van de verloren generatie voor wie welvaart een vanzelfsprekendheid is en een tulp een bloem uit het land van Achie en geen voedsel.. De quiz begon nadat de organisatie grondregels had uitgelegd. Valsspelen of belediging van de organisatie, evenals het irriteren of verbeteren van de organisatie kwam op een shotje Tequila te staan. De vragen waren gevarieerd en soms niet eenvoudig, vooral niet omdat de organisatie liberaal met de Nederlandse taal en spelling was omgesprongen. Dit leverde het nodige commentaar op en daarmee ook de nodige verplichte shotjes. Uiteindelijk kwam het team van uw reporter en Alfa Manning, aangevuld met Vinny, Ruben en Jan Willem, na een hele leuke quiz, als winaars uit de bus. Hierna brak weer een wat onduidelijke periode aan, gelegen tussen het einde van de quiz en het vertrek naar de feesttent. Er werd Bierpong gespeeld en er werd een inside joke met Richard “Toet” en The Hobbit to Isengard herbeleefd, maar verder was het wat tam. Inmiddels kroop de klok verder en werd het tijd voor uw reporter om zijn bed op te zoeken, maar niet eerder nadat vast was komen te staan dat The Bulls zich toch weer voor de finale dag hadden geplaatst. Na afspraken gemaakt te hebben voor de volgende dag en de heren een veilige en succesvolle nacht toegewenst te hebben, vertrok uw reporter weer naar zijn luxe bed.

Op zondag was het weer compleet omgeslagen, grauw, nat en grijs. Ook de wind was toegenomen. Omdat uw reporter in het kader van dienend leiderschap alleen maar de suggestie had gedaan om op tijd op te staan, waren niet alle spelers up and running op de afgesproken tijd. Gelukkig had uw reporter de tijden met 30 minuten aangepast, zodat uiteindelijk toch 10 spelers klaar waren voor de volgende ronde. Helaas had de nacht ook weer de nodige slachtoffers opgeleverd. Zoals ieder jaar was een zekere zoon uit Vjenne niet aanspreekbaar of speelbaar. Niels had zijn toch al beroerde knie verder vernield met een menselijke piramide en G(r)ijs had zijn Zimmer Frei blik weer in de ogen, als teken dat zijn brein weer was uitgeschakeld. In tegenstelling tot voorgaande jaren waren er echter geen vrouwelijke “slachtoffers” te betreuren. Geen van de Casanova’s had een studente, of een provinciaaltje met grote onschuldige ogen weten te strikken voor ontuchtige handelingen in de tent of duinen. Het testosterongehalte was dan ook tot gevaarlijke niveaus gestegen, zonder natuurlijke drukverlaging. De wedstrijden van the Bulls werden dit jaar niet op het hoofdveld, maar op veld 2 gespeeld. Ze hadden zich wel voor de Cup geplaatst, maar waren geen nummer 1 of 2 in de poule geworden. Met maar 5 minuten te gaan, hadden de eerste 10 het veld bereikt voor een wedstrijd tegen the Wild Rovers. Deze wedstrijd kosten de heren duidelijk moeite. Gelukkig was Doetinchem ook niet helemaal fresh en werd de wedstrijd gewonnen. De nacht en de competitie op zaterdag hadden hun tol geëist. Inmiddels waren de wandelende lijken ook op het strand gearriveerd en hadden zich onder een afdekzijl ter aarde gestort om in vrede te sterven. De volgende wedstrijd zou tegen Alkmaar zijn. Het team dat hen ook vorig jaar van de top 4 af wist te houden. The Bulls hadden kennelijk hun laatste kruit verschoten. Allen waren moe, hadden pijn of hadden iets verkeerds gegeten. Om een lang verhaal kort te maken, ze werden afgedroogd. Na deze wedstrijd zou er nog een tegen Gent gespeeld moeten worden en het wachten in de regen begon. Terwijl de regen met bakken uit de lucht kwam zetten schuilden the Bulls onder een zeiltje, waar eerder Vinny lag ver versterven. Uiteindelijk kwam het bericht door, dat Gent zich had teruggetrokken en dat the Bulls klaar waren. Voor uw reporter tijd om afscheid te nemen en na wat stichtelijke woorden vertrok hij dan ook richting zijn dames. Op de terugweg zou het gezin niet alleen reizen, maar ook de heren Maas en van der Rijst jr. meenemen, omdat zij eerder terug wensten te gaan. Het gemis van hun geliefden en gezin had een zware wissel op hen getrokken. Old Man Maas miste natuurlijk ook zijn eigen luxe matras, gegeven zijn inmiddels oude botten. Op het afgesproken tijdstip werden deze mannen opgepikt, terwijl de zon net weer doorgebroken was en werd de lange thuisreis aanvaard. Na een goede 3 uur was iedereen thuis afgeleverd en was het weekend officieel ten einde.

Terugblikkend kan uw reporter zeggen dat het een verrassend weekend was. De gekte van de voorgaande jaren was er niet of in veel mindere mate. Het was gezellig en goed georganiseerd. Sportief niet onverdienstelijk gegeven de poule waarin the Bulls waren ingedeeld. Op pure inzet hadden zij zich toch weer voor de zondag weten te plaatsen. Het weer was heel Nederlands, met een zonnig hoogtepunt op de zaterdag en een verregende zondag. Al met al was het een mooi weekend geweest. Voor volgend jaar zal opnieuw bekeken worden of we weer gaan. Als ik zo de stemming proef bij de dames van uw reporter, dan is het een gegeven. Nu maar zien of the Bulls nog willen gaan, nu ze collectief en door omstandigheden celibatair zijn gebleven. We wachten af.

Fijne vakantie,

Uw reporter