Verslag Big Bulls 2 tegen Harlequins 18/12/2011

Zoals te verwachten met het redelijke weer was het publiek weer toegestroomd. De penningmeester was er met zijn gezin om zijn mede bestuurder aan te moedigen en de secretaris was er om haar lief tot grootse sportieve prestaties aan te vuren. Ook de oude Bullers waren weer aan de lijn verschenen, om als de Almelosche variant van de “balkonoudjes” van de Muppet show (Stattler en Waldorf ) de wedstrijd en de Ref van commentaar te voorzien. In tegenstelling tot de meeste thuiswedstrijden had niet Robert, maar onze eigen mister Ska Sietse Manning (de enige man die een startersvlag als broek kan aantrekken en er mee weg komt) de taak van linesman op zich genomen. Volgens zeggen was het weigeren van de Linesman taak door Robert het gevolg van een protest van zijn hond, die aanstoot had genomen aan de term dekzwabber*.

Over honden gesproken. Misschien is het u opgevallen, maar er is een nieuwe (verontrustende?) trend gaande bij met name de jonge geblesseerde bullers. Ik doel hier op het dragen van een hondachtig wezen, dat ook in de handtas van P. Hilton kan worden aangetroffen, in de binnenzak. Het is nog onduidelijk of hier sprake is van een alternatieve blessure behandeling, die past in de lijn van de moederkoek behandeling van van Perzie, of dat het een modestatement betreft. Ik neig naar het laatste, want desgevraagd gaf de betrokken speler aan, dat hij volledig zeker was over zijn geaardheid, maar graag “in touch” bleef met zijn vrouwelijke kant. Er is veel veranderd met de tijd dat uw reporter zelf nog speelde.

Klokke 13.00 uur ging de wedstrijd van start en na wat kleine schermutselingen werd de bal in de 3/4 lijn gespeeld en werd er gescoord. Direct werd duidelijk, dat de aanvalskracht vanuit de backs het wapen was waarmee het team uit Oldenzaal kon worden verslagen. De Harlequins, die met het motto “Rugby met een glimlach” hun sport beleven, zijn een team waarmee gelachen kan worden, maar zeker niet om gelachen mag worden. Dit bleek wel in de Scrums en de line out waarbij zij het onze voorwaartsen flink moeilijk maakten. Toch wist het pack zich te handhaven en de lijn in stelling te brengen. Opvallend was het nieuwe elan dat de teruggekeerde spelers Phillip en Leroy in hun spel lieten zien. Leroy die zonder dat zijn haardos naar de gebruikelijke hanenkam was geschoren en zelfs zonder een nieuwe tatoeage tackelde alsof hij nooit geblesseerd was geweest. Phillip had zijn lenzen weer ingedaan, zijn badmuts op en was voortdurend vooraan in de strijd te vinden. Kennelijk had de verplichte rust ook hem goed gedaan, want hij ving alle ballen.

Na 10 minuten kwam de lijn pas echt goed op stoom. Jelmer dirigeerde, Laurens baande zich een weg door de verdediging, dit keer zonder zware verwondingen toe te brengen, Fokko zigzagde door de linies en de wingers Richard en Jasper probeerde op de juiste plek support te geven. Dit alles leidde al spoedig tot de eerste 21 punten op het bord, waarbij ook Jasper en Richard konden scoren. Jelmer wist gelijk Sjakie met de wondersloffen de extra punten tussen de palen te verzilveren. Door met name krachtspel van de voorwaartsen wisten de Oldenzalers ook de eerste punten op het bord te krijgen. In de eerste helft was de mooiste actie van de Bulls, die tussen Vader en Zoon van der Rijst. Full back Koos wist een moeilijke hoge bal onder druk te vangen en kon deze met een sierlijke draai, gelijk een balletdanser aan zijn zoon mee geven, die er vervolgens mooie dingen mee deed. Hadden we full zoom beeldmateriaal gehad, dan hadden we ongetwijfeld die magische klik tussen vader en zoon van het elkaar blind kunnen vinden gezien. Het publiek aan de kant raakte er zichtbaar door ontroerd.

De leiding van de wedstrijd beruste deze zondag bij Ross onze head coach. Met zijn wapperende manen, subtiele baardje en vlammend rode tuniek leek hij op de Ridderkoning Richard Leeuwenhart en leidde hij de wedstrijd op Koninklijke wijze. Dit betekende dat er geen kaarten werden gegeven, maar wel dat herhaaldelijk The Bulls werden bestraft op hun positionering in het spel. Een fout die kennelijk in het weefsel van de club is opgenomen, want beide teams vallen hier tijdens de wedstrijden regelmatig ten prooi aan.

De tweede helft werd voortvarend begonnen met een snelle aanval via de backs. Deze strandde door een overtreding van de Pierrots uit Oldenzaal vlak voor de lijn. In de snelle spel hervatting wist Jon met kracht en souplesse, twee woorden die onterecht zelden in combinatie met zijn naam worden gebruikt, zich een weg naar de lijn te banen en te scoren. Na deze actie werd de druk door Oldenzaal opgevoerd en konden zij ook tot scoren komen. Ook na deze score bleef de druk van Oldenzaal hoog en was een score door the Bulls noodzakelijk om de ban te breken. Fokko had die kans in handen. Vanaf de middenlijn baande hij zich een weg door de defensie. Side steps, breaks en snelheid brachten hem op centimeters van de lijn, waarna hij de keuze maakte om het punt mooi tussen de palen te drukken. Helaas had Oldenzaal dit doorzien en werd hij gestopt, zonder tot scoren te komen. Een afranseling van het gras door Fokko bracht hier geen verandering in. Oldenzaal wist echter weer wel te scoren. Gelukkig kwam de scoringsmachine in de lijn weer op gang en werd de overwinning veilig gesteld. Ongeveer 20 minuten na aanvang van de tweede helft werd Mathijs B gewisseld voor Eitan zodat ook hij zijn speelminuten kon maken.

Al met al een welverdiende overwinning van The Bulls, waarbij natuurlijk ook de dank en de waardering uitgaat naar de invallers. The man of the match is ook deze keer niet aan te wijzen. The woman of the match is dat wel. Leonie heeft ondanks blaren en vermoeidheid de wedstrijd tot een goed einde gebracht, was vooraan in de strijd te vinden en heeft een aantal mooie acties en tackles laten zien. Hiermee is zij een vaste waarde voor het team geworden en terecht woman of the match. Bij de heer D. Burgwal kan de bijpassende gekalligrafeerde oorkonde en prijs worden opgehaald.

Fijne feest dagen en al het (sportieve) goede voor 2012

Uw reporter

 

* De redactie neemt met klem afstand van de kwalificatie dekzwabber voor iedere hond die deel uit maakt van de grote Bulls familie.