Verslag Big Bulls-Wild Rovers, zondag 30 september 2012

De strijd die gestreden zou worden was die tussen Twente en de Achterhoek. The Wild Rovers uit Doetinchem zijn geduchte tegenstanders die het the Bulls nooit gemakkelijk hebben gemaakt, dus waarom zou het deze zondag anders zijn?. Net als alle voorgaande wedstrijden dit seizoen waren the Bulls weer in een gewijzigde samenstelling verschenen. Door ziekte van Ruben, waarbij mogelijk de verslaving aan blauwe M&M’s een rol heeft gespeeld, waren Eitan en Leroy als flankers opgeroepen. Door de blessure van Jon was Maarten weer in de 2e rij terug te vinden en betekende de werkverplichting van Laurens de glorieuze terugkeer van de éminence grise der voorwaartsen, de heer D. Pol. Ook Anastas, die zichtbaar wat kilo’s op de trainingen en op de markt achter had gelaten, was weer aanwezig.
Hoewel Old Man Maas, die er tegenwoordig alles aan doet om aan dit beeld te voldoen met zijn imitatie van een herdersbaard in peper en zout, zich in het tenue had gehesen, zou de snelste tropische verrassing van Almelo, sgt1 Kuik, weer zijn opwachting maken in the backs. Ook de reservebank was weer goedgevuld, zodat met enig vertrouwen de wedstrijd tegemoet werd gezien.

Het publiek was mede dankzij het mooie weer toegestroomd en voorzag de spelers en overige aanwezigen van het nodige commentaar. Belangrijke gast onder de aanwezigen was de eigenaar van het veld en ommelanden, de heer J.J.H. Hammink, die bij gratie Gods en de Koningin der Nederlanden toestemming had gegeven zijn terreinen te bespelen. Onder de aanwezigen was ook onze eigen topscheidsrechter, de heer M. Buist, die met verse ballen en welgemeende adviezen de referee van de dag positief probeerde te beïnvloeden.

Klokke 14.30 uur werd de aftrap genomen en was de wedstrijd begonnen. Al gauw werd duidelijk dat the Bulls te maken had met een fysiek zwaar team, dat zich vooral in de scrum liet gelden. Zo stevig als het Almelose team in Groningen als scrum had gestaan, zo gemakkelijk werden zij nu achteruit gedwongen. Vanuit de backs werd er echter voldoende voorwaartse beweging gegenereerd, waardoor het spel zich al snel op de helft van the Rovers bevond. Na 6 minuten wisten the Bulls zich verzekerd van een penalty op een comfortabele afstand, die door Jelmer werd verzilverd. De eerste 3 punten stonden op het bord. Nog geen 4 minuten later wist Johan met een leep kickje Nick in stelling te brengen, zodat deze de score op 8-0 bracht. Helaas was het een onmogelijke hoek voor Jelmer en bleef de score hierop steken.

Doetinchem gaf zich echter niet zomaar gewonnen en in de 12e minuut kwamen zij door slecht verdedigen van the Bulls bijna langszij met de volle 7 punten. Hierdoor werden the Bulls wel wakker geschud. Toch duurde het 10 minuten met billen knijpen, voordat de ban kon worden gebroken. Verdedigend moesten alle zeilen worden bijgezet om de zware voorwaartsen uit de Achterhoek te stuiten. Hierbij speelde niet in onbelangrijke mate een rol dat de timing en organisatie van the backs in defense niet optimaal was. Gelukkig wist Tammo in de 22e minuut zijn after burner weer te vinden en de volgende score was een feit. Hierna kwam Almelo op stoom, met een score van Fokko na een solo door de defensie van de tegenstander en de conversie van Jelmer. Daarop volgend zetten de broertjes Manning gezamenlijk de defensie van Doetinchem op het verkeerde been, waardoor Nick wederom kon scoren en Jelmer kon converteren. Vlak voor het einde van de 1e helft was er een break en een score van de aimabele captain M. Wegkamp. Deze werd helaas afgekeurd, waardoor hij het beloofde toetje van zijn levensgezel en actieve spelerskaarthoudster dreigde mis te lopen. Op zich heel spijtig, maar uw reporter had toch liever gezien dat Maarten voortaan een lunchpakketje meekreeg naar uitwedstrijden en niet met zoetigheid en E-nummers en kleurstoffen tot hogere prestaties werd verleid. In de 37e minuut brachten Johan en Jelmer de ruststand op 37-7 en daarmee gingen the Bulls comfortabel de rust in.

In de rust werden de nodige wissels toegepast, zodat the Tammo “the after burner” Fraatz werd vervangen door Kevin “Speedy G” Bakker. In de rust konden de coaches, waaronder de herstellende head coach, die was komen loungen in het zonnetje in zijn loungechair, hun laatste aanwijzingen kwijt. Benadrukt werd dat er sneller en beter verdedigd moest worden om de voorsprong niet verloren te laten gaan. Gelukkig waren de adviezen niet tegen dovemansoren gericht en trokken de Almeloërs fel van leer in de tweede helft. Na 5 minuten werd een break in het zicht van de tryline gestuit, maar in de 48e minuut wist Fokko weer fraai te scoren. Al die tijd liep de scrum niet helemaal naar verwachting en werd het tijd voor een experiment. Anastas, die met felle tackles in het losse spel de nodige indruk had gemaakt werd gewisseld voor Phillip. Hiermee werd Gerald B, liefdevol Bokkie genaamd, vrijgemaakt om zijn opwachting te maken in the front 3. Bokkie, die met zijn geitensik zijn bijnaam eer aan deed, wist een goede prestatie neer te zetten en zorgde voor een stabiel platform voor de hookers, Rinie en Thijs.

Het missen van het beloofde en voor de omstanders mysterieuze toetje, bracht het beest in de doorgaans zo bedeesde Maarten naar boven. Deze beloofde Vlaflip, Chocomousse of Bavaroise zorgde ervoor dat Maarten opzoek ging naar zijn score. Gelijk een op testosteron gedreven stier vocht hij om iedere bal en stortte hij zich luid briesend op iedere tegenstander. Uiteindelijk bracht een subtiele kick van Dick hem in een scoringspositie, die hij zich niet liet ontgaan. De score was realiteit geworden en de in het vooruitzicht gestelde prijs/toetje was binnengehaald. Een serene rust daalde na deze try over Maarten neer, maar de gelukzalige glimlach over wat ging komen sprak boekdelen.

Na deze bijzondere score was het weer de tijd voor de Manning broertjes om de score met 2 try’s op te voeren. Inmiddels was Johan uitgestapt en Daniël in het veld gekomen, die ook direct liet zien dat hij wist hoe je meters moest maken. Toch was Doetinchem niet bij de pakken neer gaan zitten en moest Almelo nog stevig verdedigend optreden. Met name de flankers Eitan en Leroy lieten zich van hun beste kant zien door te sleuren en trekken in het losse werk en de tackles. Toch werd in de laatste 10 minuten een try door Almelo weggegeven en stonden er 14 punten op het bord voor the Rovers. Kevin wist echter met een voor de tegenstander kansloze sprint de score naar 67 punten op te trekken, ondanks dat hij geen legging droeg. De eindstand werd bepaald door een break van Dick, die goed werk had verricht in het sturen en begeleiden van het pack. Op het juiste moment wist hij Jelmer te vinden, die uiteindelijk de eindstand op 74-14 bepaalde.

The Bulls hadden terecht gewonnen, maar the Rovers hadden ook de ruimte gegeven.
Het was weer een mooie middag geweest, die zonder incidenten was verlopen. Uw reporter ging dan ook met een opgeruimd gevoel richting huis, alwaar zijn dames met smart op hem hadden zitten wachten.

Uw reporter