shopping-bag 0
Items : 0
Subtotal : 0.00
View Cart Check Out

Verslag Drachten – Big Bulls 09-09-2012

De voorbereiding van the Bulls was niet optimaal, maar hoopgevend. Zonder morren lieten de aanwezigen zich over het veld jagen met piepjes, autobanden en zandzakken, zonder ook maar een bal aan te raken. Ook de brug over het kanaal werd meermalen door de spelers bedwongen om zich vervolgens aan het planking over te geven. Helaas was de samenstelling van de spelersgroep door vakantie en werk te wisselend, waardoor minder aandacht kon worden besteed aan de noodzakelijke teamdrills. Dit probleem openbaarde zich helaas ook tijdens de deelname aan het Fialar toernooi in Wageningen en de afgelaste wedstrijd tegen Den Haag III, die een mini toernooi had georganiseerd.

De tijd stopt voor niemand en ook niet voor the Bulls, dus de eerste competitiewedstrijd van het seizoen diende zich aan. Met enige moeite kon, ten koste van het tweede team, een ploeg worden samengesteld. Op papier waren deze 18 spelers vergelijkbaar met het team dat furore had gemaakt in de bekercompetitie, dus uw reporter was hoopvol gestemd.

Zondag de 9e september was een van die zeldzame zomerse dagen, die begon met de koelte van de nacht, maar onder invloed van de koperen ploert, langzaam weg zonk in een deken van tropische warmte. Om 10.30 uur werd er verzameld en een groot deel van de spelers en wat supporters was aanwezig. Het was echter de grote vraag waar Leroy was gebleven. Ondanks zijn bevestiging te spelen in het boek der gezichten, bleef zijn verblijfplaats zelfs voor zijn vader een raadsel. Ondanks deze lichte tegenslag ging de bonte karavaan met de wijzen uit het Oosten op weg naar de vrijstaat van het Noorden.Nu zien rugbyers zichzelf graag als topsporters en de ideale schoonzoon of dochter, maar niets minder is waar. Naast het verstoren van de zondagsrust en vervuiling vanuit een rokerige aftandse cabrio van Duutse origine met duivelse muziek, boterhamzakjes en wildplassen in Vriezenveen moest na krap 40 minuten gestopt worden om toe te geven aan de verschillende verslavingen. Met zware shag, Gauloise, koffie en frikadellen werd voorzien in de eerste levensbehoefte van de moderne rugbyspeler. Nu is uw reporter de laatste om te oordelen over verslavingen. Hij is immers zelf verslaafd aan Spa rood en Cola Zero en heeft vele seizoenen samen gespeeld met een functionerende heroïnegebruiker, maar dit consumptiegedrag bevreemd hem nog steeds. Op heroïne en Spa rood kan je flink lopen, op tabak en een vette bek toch iets minder.

Na dit intermezzo van transvetten en nicotine werd de weg naar Drachten voortgezet en om 12.30 uur werd in de brandende zon het mooie clubhuis van Drachten bereikt. Na wat gehang in de zon en de onvermijdelijke nicotine boost werd er omgekleed en kon begonnen worden aan de warming up.

Het meegereisde publiek, vermaakte zich met de nodige versnaperingen in de verscheidene tabaks en/of alcoholische vormen en genoten van de zon. Verder waren zij zeer behulpzaam in het telkens aanvullen van de waterbidons, die onder de spelers gretig aftrek vonden.

Langzaam naderde de klok van 14.00 uur en zou de wedstrijd onderleiding van een ref uit Dwingeloo beginnen. Uit tactische overwegingen was gekozen voor de veldkeuze, tegen de wind in en met de zon in de ogen. In de 2e helft zou het dan ook eenvoudiger moeten worden.

Vanaf de kick off zaten The Bulls direct redelijk in het spel. Dit in tegenstelling tot voorgaande jaren. De scrum stond stabiel en zette de mannen in zwart en rood simpel achteruit. De line out met een nieuwe springer in de persoon van Ruben deed het goed. Vele ballen werden gewonnen en the driving maul leverde aardig wat meters op. De druk ging duidelijk van Almelo uit. Ook vanuit de lijn kwam de nodige dreiging en na 10 minuten wist Old Man Maas met een fraaie beweging te scoren. Helaas werd hij tijdens het scoren genomen als een plakje kaas tussen een zwart rode tosti van Drachten spelers. Dit leverde een bijzonder pijnlijke rug op die hem ernstig belemmerde in zijn bewegingen. De gouden schoen van Jelmer wist de bal weer genadeloos tussen de palen te jagen, zodat de score na 10 minuten op 07 punten tegen nul voor de mannen uit Almelo stond.

De zon brandde ondertussen meedogenloos en de supporters van beide zijden kleden zich steeds verder uit. Uitzondering hierop vormden onze geëerde penningmeester, die met zijn tijdelijk uitgebreide gezin naar Drachten was afgereisd en een lokale vertegenwoordiging van de welbekende Satudarah motorclub. Van beiden ging een onderhuidse bedreiging uit, gehuld in leer en/of spijkerstof. Schijnbaar onaangetast door de warmte, stoïcijnse toonbeelden van kracht en mysterie. In schril contrast daarop stond onze Vinnie. Blote bast, te grote korte broek, gelijk een drollenvanger uit de jaren ’30 en als klapper op de vuurpijl een zonnebril die duidelijk aansloot bij zijn vrouwelijke kwaliteiten. Het is nog steeds onbegrijpelijk dat hij nog steeds niet met pek en veren uit conservatief Vriezenveen is gejaagd.

Na 25 minuten kwam Drachten met 7 punten langszij en even later werd Ruben met een bloedende hoofdwond naar de kant gehaald voor verzorging. Hierdoor werd onze eigen Schnautzer Tammo in het veld gebracht. Gewapend met zijn bekende “killersblik van een Warrior” betrad hij het veld en werd vrijwel direct in kansrijke scoringspositie gebracht. Helaas waren de voeten van Tammo weer eens sneller dan de rest van zijn lichaam, waardoor hij de moeilijke bal niet onder controle kreeg. Even later werd hij licht mokkend weer naar de kant gehaald omdat het lek bij Ruben met een flinke portie vaseline was gestopt.

In de 37e minuut wist Peter ondanks zijn rug weer door te breken en te scoren, maar een late tackle achter de palen betekende feitelijk het einde van zijn wedstrijd. Jelmer wist uiteraard ook deze conversie te benutten en de stand naar 14-07 te brengen. Twee minuten later sloeg het noodlot toe. Drachten trok de stand gelijk en Jasper ging ten onder in een tackle en kwam boven met een gebroken sleutelbeen en schouder. De rust werd bereikt.

Na de rust werd snel duidelijk dat de Ouwe Maas niet verder kon en Drachten wist te scoren. Hiermee werd de laatste vervanger in de persoon van Anastas ingebracht. De warmte begon zijn tol te eisen en de conditie, of het gebrek daaraan werd duidelijk zichtbaar. Toch waren de conditietraining aan het begin van het seizoen niet te vergeefs geweest. Anastas en Ahmet beleven tot het einde offensief en defensief gaan en wisten ondanks de vermoeidheid een aantal breaks en tackles te maken. Iets wat aan het begin van het vorige seizoen niet denkbaar was geweest. Inmiddels begon de score op te lopen en liep Drachten uit tot 38-14. Hierna wist Nick met een magistrale kick op Ruben een scoringskans te creëren, die Ruben wist te benutten. Met de conversie van Jelmer bleef de score van Almelo steken op 21 punten. Drachten wist in de laatste minuten nog een keer door de verdediging te breken en bracht de eindstand op 43-21. Een pijnlijke maar uiteindelijk terechte nederlaag was een feit.

Almelo moest letterlijk de wonden likken en uw reporter restte weinig meer dan ambulance vervoer naar de eerste hulp van het ZGT. Het was een zwaar gelag in Friesland en het zou volgende week nog zwaarder kunnen worden. Gelukkig waren de dames weer blij met de thuiskomst van uw Reporter. Ze hadden hem dan toch weer gemist, ondanks die lange rugbyloze zomer zondagen. Wie had dat nu gedacht?

Uw reporter.