shopping-bag 0
Items : 0
Subtotal : 0.00
View Cart Check Out

Wedstrijdverslag Big Bulls 2 – Groningen 3

53-03

“Winter
is Coming” (Eddard Stark, Game of Thrones)

Hoewel
Spotify en ITunes vol staat met miljoenen titels, is het best nog moeilijk om
niet in herhalingen te vallen als het gaat om de subtitel van deze verslagen.
Uw reporter grijpt dan in de voorkomende gevallen terug op toepasselijke
citaten. Nu onthoudt men een citaat beter, naar mate men iets met de spreker of
het onderwerp heeft, zo ook in dit geval.. Uw reporter heeft (als genetisch
bezwaarde) weinig op met de kou en de winter, maar heeft als Nerd alles met een
serie als The Game of Thrones. Ook de door zijn lief tot “baarlijke
nonsens” bestempelde Star Wars Saga kan uw reporter bekoren. Vermoedelijk
is het zijn sociaal autisme en levendige fantasie die deze voorkeur verklaren,
maar iedere gek heeft nu eenmaal zijn eigen gebrek. Wie afgelopen zondag langs
het veld stond, moet echter bekennen dat de subtitel “Winter is coming” gezien het weer, bijzonder
toepasselijk is.

Door de jaren
heen was de strijd tegen Groningen III altijd een bijzondere. Je wist immers
nooit wie de tegenstander dit keer zou zijn. Waren het de welhaast
“gebalsemde” spelers, zoals de Voorzitter JP aan wie geen moed,
techniek of inzet kon worden ontzegd, maar voor wie de jaren inmiddels telden.
Of waren het spelers van het eerste en tweede team die een stapje terug hadden
gedaan of gewoon wat vrijuit wilden ballen. Dit bepaalde in belangrijke mate de
uitkomst van de wedstrijd. Dit jaar had Groningen geprofiteerd van de positieve
boost die het WK voor onze sport had betekend. Een “volledig” nieuw
team stond op het veld, hoewel ook een aantal bekende gezichten waren. The
Bulls hadden ook geprofiteerd van het WK en een aantal nieuwe spelers in het
veld staan, maar de kern van het team was redelijk tot zeer ervaren. Het was
echter wel een jong Bullsteam, met slechts een enkele speler van boven de 30.
Voorwaar een positieve ontwikkeling voor de club. Tijdens de warming up viel
het verschil in inzet bij the Bulls en Groningen op. Of het nu jeugdige onervarenheid
was of de Groningse Volksaard, uw reporter weet het niet, maar hij was onder de
indruk van het fanatisme waarmee deze mannen met de voorbereiding bezig waren.
Ook het gemiddelde postuur van de Groningers was een stuk groter en zwaarder
dan dat van Almelo, maar dat is eigenlijk altijd zo en niets meer om je zorgen
over de maken. The Bulls bereiden zich op de gebruikelijke nonchalante wijze
voor, waarbij de broeders Bakker hun gebruikelijke “slow solo
stretch” activiteiten met de handen in de zakken tentoonspreiden. Zoals in
de inleiding al duidelijk werd, was het een koude dag. Het zonnetje scheen nog
in het begin, maar de gevoelstemperatuur was winters zullen we maar zeggen. Dit
weerhield echter niet een grote schare aan supporters, die op de wedstrijd was
afgekomen. De wedstrijd zou ook deze keer weer geleid worden door onze female
ref. Els van Beek, Ja inderdaad de moeder van.

Gegeven
de temperatuur waren alle spelers blij dat de wedstrijd kon beginnen. The Bulls
hadden the kick off en dat gaf Leroy de kans om zijn specialiteit, the Kick
Chase, te laten zien. Ook nu was hij nagenoeg tegelijk met de bal bij de
ontvangende speler om minimaal een knock on te forceren. Het gevolg was een
scrum voor the Bulls die prompt werd gewonnen en een aanval die stuitte op de 5
m lijn. De toon was gezet. De scrum van the Bulls, met Kevin Bok als
verrassende 2e rijer was oppermachtig en met Leroy als springer werden de
meeste ballen in de Line Out gewonnen. De lijn was een experiment deze zondag.
Twee 1ste jaars  spelers Juan en Glen
wilden het graag als center proberen en Mike zou zijn debuut op de wing maken. Dit
deden de heren zeker niet onverdienstelijk. Met flair maakten ze mooie acties
en even zo mooie fouten, die vervolgens weer met elkaar werden hersteld. Het
was een plezier om naar te kijken, maar het moet gezegd worden, Groningen gaf
ze ook de ruimte. Ara en Eitan maakten ook gebruik van die zelfde ruimte en
hadden moeite om de bal af te spelen, waardoor scoringskansen, door een strakke
verdediging van Groningen, verloren gingen. Nu had dit weinig op de
wedstrijdspanning en de eindscore, want al gauw had Almelo een ruime voorsprong
opgebouwd. Hoewel het een bijzonder sportieve wedstrijd was, waren er uiteraard
wat lichte blessures. Een van de eerste slachtoffers was onze Croissant
Margaux, die mogelijk een hoofd/nek blessure aan een actie had overgehouden.
Vanwege het thans geldende hersenschudding protocol moest deze fanatieke dame
voor controle van het veld. Dit gebeurde geheel tegen haar zin en liet dat
duidelijk in bedekte Franstalige termen blijken, die mogelijk verwijzingen naar
het dierenrijk en de moeder van de coach bevatten. Gelukkig spreekt de coach
geen Frans en was er geen reden tot zorg en kon zij na een minuut of 10 haar
positie in het veld weer overnemen. Ondanks de mooi georganiseerde (hier kon
Almelo een puntje aan zuigen) verdediging van Groningen wisten the Bulls
veelvuldig gaten te vinden en te scoren. Dit gebeurde met brute kracht, zoals
door Nico of met watervlug voetenwerk zoals van Ara. Groningen wist een
penaltykick te benutten en voor de rust 3 punten op het bord te brengen.

Na de rust betrok het weer en ging Almelo onvervaard
verder. Meerdere wissels waaronder die tussen Xander en Dwayne werden
toegepast. Inmiddels was Marvin vervangen door Kevin Bakker en Mike door Jan.
Nu is Kevin een van de beste wingers in de 2e t/m 4e klasse en een
lijnentrekker van wereldformaat, maar hij heeft te maken met een beroerde
schouder. Zijn rentree tussen de lijnen (en niet op) was dan ook risicovol. Zijn
eerste stappen in het veld waren wat onwennig en contact werd vermeden, maar
dat contact of de dreiging daarvan was tegelijk ook zijn stimulans om extra
hard te rennen. Na een eerste gezamenlijke break met zijn broertje wist hij
uiteindelijk vanuit het achterveld van the Bulls een sprint van bijna 80 meter
te trekken, die smeulende rooksporen op het veld achterlieten. Zo scoorden the
Bulls er lustig op los. Gedurende de eerste helft was de reguliere captain
Gerald door werk niet aanwezig geweest en werd hij op uitstekende wijze door de
op een blanke versie van Lenny Henry gelijkende ” Big Beard” Koenraad
vervangen. Hoewel het team lekker draaide moesten er nog meer reserves worden
ingebracht. Zo kon Micheal, die ook met een beroerde schouder kampt, Kevin Bok
vervangen, die als 2e rijer redelijk leeg was gespeeld en moest er nog een plek
voor de voorzitter gevonden worden. Ook nu moest onze croissant er na 65
minuten speeltijd aan geloven. En ook nu kreeg de coach in ieder geval
telepathisch het nodige ” Frans” over zich heen. De wedstrijd liep
naar het einde toe, maar in het slotakkoord van de wedstrijd was er nog een
bijzonder moment. Zo snel als Kevin Bakker had gelopen om te scoren, zo snel
liep hij nu uit het veld om zijn lunch en ingewanden langs de zijlijn uit te
spreiden. Daar zat hij dan op zijn knietjes als een “Voodoo
Whitchdoctor” zijn maaginhoud te bestuderen alsof daar in aanwijzingen te
vinden waren aangaande het verloop van de wedstrijd.. Een blik op de klok en
het scorebord zou een betere aanwijzing zijn geweest, want na luttele minuten
blies de Ref voor het einde van de wedstrijd en hadden the Bulls overtuigend
gewonnen.

De
wedstrijd was ten einde en vreugde overheerste terecht. Het 2e team was
duidelijk aan het groeien, niet in de laatste plaats door de inbreng van nieuwe
spelers. Volgende week zou blijken of de ingezette groei ook tegen Dwingeloo zich
door zou zetten. Hopelijk dan bij betere temperaturen. Uw reporter vreest
echter van niet, immers “Winter is
coming”.

Uw
reporter