Wedstrijdverslag 02-02 Big Bulls II vs Zwolle II 43-0 Big Bulls I vs RC Drachten 30-0 (Januari 2014)

Big Bulls II vs Zwolle II 43-0
De inleiding tot dit verslag doet niets af aan de prestatie van het 2e team, dat zij tegen een tegenstander van formaat ook deze keer weer wisten te behalen. De dame en de heren van the Bulls traden deze mooie voorjaarsachtig aandoende zondagmiddag in het strijdperk aan tegen Zwolle II. Zwolle dat van nature een meer forward georiënteerd spel speelt, was gekomen met de bekende inmiddels grijze en zware spelers, aangevuld met een paar jongelieden die the Bulls nog niet eerder waren tegengekomen. Wellicht dat hiermee ook een ander type spel bij Zwolle zijn intrede zou doen. Opvallend was in ieder geval de afwezigheid van de 1st rijer, met het uiterlijk van het Bikerbroertje van Sinterklaas, die het bij de vorige ontmoeting tussen de teams met Eitan aan de stok had gekregen. Het team van The Bulls was weer in de inmiddels bekende samenstelling verschenen. Belangrijke wijziging was de terugkeer tussen de lijnen van Daniël, die terugkwam van een hinderlijke blessure aan zijn enkel. De wedstrijd zou worden geleid door Ross Smith, die qua spelregelvastheid niets voor de aspirant politicus Marinus B onderdoet en Vlaggeniste Els P. Gegeven het heerlijke weer en het oorspronkelijke affiche waren de supporters in grote getale naar het veld van the Bulls afgereisd. In drommen stonden zij in het zonnetje op de heuvel te wachten op de wedstrijd. Even na de klok van één begon de wedstrijd. Beide teams waren op dat moment aan elkaar gewaagd, maar liet Zwolle een fysiek overwicht zien. In de scrum waren zij net iets ervarener en zwaarder dan the Bulls en in het losse werk ontbrak het soms aan de nodige kracht bij Almelo. In lijn lagen de verhoudingen net weer even iets anders. The Bulls waren op dit vlak beweeglijker en technisch iets beter, waardoor de teams redelijk in evenwicht bleven. Het eerste kwartier bewoog het spel zich voornamelijk op het middenveld. Echter de kwikzilverachtige bewegelijkheid van Eitan bracht daarin, na een rush van 60 meter, verandering en de score werd geopend met 5-0 voor the Bulls. Vanaf dat moment begon het wedstrijdbeeld te kantelen. Zwolle begon wat stoom te verliezen en the Bulls trokken de wedstrijd meer en meer naar zich toe. Het eerste teken daarvan was de monumentale hit van Ramon op een Zwollenaar. Op zijn karakteristieke wijze maakte Ramon op heuphoogte contact met de tegenspeler, die toen het stof was opgetrokken verdwaast op de grond zittend om zich heen keek, wanhopig op zoek naar zijn eigen naam. In de laatste minuten van de eerste helft bracht Nico het spel weer aan de gang met een pick up en meters terreinwinst. Hij werd hierbij gesteund door Nick, die aan een hele goede wedstrijd bezig was. Op het juiste moment werd de bal naar Daniël gepassed, waarna deze de score wist te bezegelen. Met een ruststand van 12-0 werd er van helft gewisseld. In de rust kwamen er verse spelers op het veld. Zo verving Harold de Voorzitter op de Full Back positie en verving Martin J. Nico als No. 8. De meest spectaculaire wissel was die tussen de tot dan toe uitstekend spelende Teddy en Edwin Vos. Deze beminnelijke hooker met een tongval die doet denken aan “Den Vos Reynaerde” had jaren bij Roosendaal gespeeld, maar was als docent in het oosten verzeild geraakt.. Na eerst maanden te hebben meegetraind wilde hij thans weer zijn opwachting binnen de lijnen maken. Direct vanaf het fluitsignaal liet deze artiest van de subtiele voetbeweging zijn stem duidelijk horen. In een klank die verwantschap met ene Guus Meeuwis doet vermoeden, spoorde hij zijn mede spelers aan. Helaas had hij zijn lucht beter kunnen benutten. Bij een perfect getimede break spoedde hij zich op indrukwekkende wijze richting de trylijn. De tegenstander had het nakijken, althans zo leek het. Echter met iedere stap raakte het “stoomvat” van deze oude Vos zichtbaar leger en leger en op het laatst moesten de achtervolgende Zwolle spelers zelfs inhouden om hem niet voorbij te schieten. Such a Shame. De aanval van Edwin strandde in schoonheid, maar was niets meer of minder dan een belofte voor de toekomst. De eerste score in de 2e helft kwam weer op het conto van Eitan. Na een snel genomen penalty maakte hij vele meters en raakte verzeild in een Maul. Na hard werk van het team wist Eitan met de bal te ontsnappen en te scoren. Hierna ontstond er een periode waarbij het spel in het middenveld wat heen en weer golfde. De voorwaartsen waren aan elkaar gewaagd, maar met name Zwolle raakte zichtbaar vermoeid. The Bulls hadden het voordeel dat zij een deel van haar spelers kon wisselen en met name bij de voorwaartsen. Zo konden Mattijn “Ginger” en Michael “Four fingers” met hun fitte enthousiasme het de tegenstander al direct moeilijk maken. Toch waren het weer de backs die de score opvoerden. Dankzij een vloeiend samenspel in de lijn en een mooie break wist Daniël de score naar 24-0 te tillen, mede dankzij de geslaagde kick tussen de palen van Bas.

Vermoeidheid in het spel, gecombineerd met een achterstand is meestal de voorbode van minder gecontroleerd spel. Zwolle verviel daarom op sommige momenten tot te hoge tackles, die niet altijd door de Referee werden gezien en bestraft. Dit leidde weer tot reacties bij the Bulls en tot een gele kaart voor Leroy, die Mathijs had vervangen. Dankzij deze kaart stond Leroy voor 10 minuten langs de kant in the Sin Bin. Door een niet opgevangen blessure bij Zwolle stonden er nu aan beide zijden 14 man op het veld, maar lag de aanvalskracht nog steeds bij Almelo. Een doorgeschoten bal na een 5 meter scrum belandde in het try-gebied van Zwolle, waarna Eitan deze door een bliksemsnelle reactie wist om te zetten in de score van 31-0. Hiermee had Eitan deze wedstrijd 3 scores gemaakt en was daarmee in ogen van uw reporter the Man of the Match. Kort hierna trof een klein drama het team en één speler in het bijzonder. De altijd zeer sympathieke heer Hubbelmeijer, die het spelen weer met plezier had opgepakt, bleef liggen na een succesvolle actie. Tot dan toe had hij een prima wedstrijd gespeeld als sluitpost en dirigent van de Back Three. Nu lag hij door pijn overmand met een spierscheuring op de brancard te wachten. Gelukkig wilde Zwolle een terugkeer van onze voorzitter als de vervanger van Harold niet in de weg staan en kon er weer met 14 man worden doorgespeeld. De twee laatste scores van de wedstrijd werden door twee eerste jaarspelers gemaakt, maar dienen ook op het conto van een ouwe rot in het vak, Captain Gerald “Bokkie” Bokhove te worden bijgeschreven. Immers Gerald wist op magistrale wijze de bal te winnen en weer in het spel te brengen om vervolgens zowel Grijs “Octo II” en Nick “G” te bedienen en verbaal naar de Trylijn te begeleiden. Ook nu weer deed Bas een poging om de score te verhogen met een kick op de palen. Helaas stond net als in voorgaande wedstrijden ook bij deze pogingen de paal één keer in de weg. Met een eindstand van 43-0 werd de wedstrijd in het voordeel van The Bulls beëindigd. Deze wedstrijd zou een mooie Ouverture zijn geweest voor de wedstrijd tegen RC Drachten. De toon zou zijn gezet en het eerste team van The Bulls zouden op het veld hun terechte claim op de titel hebben kunnen bewijzen. Such a Shame

Na de nodige plichtplegingen op de club reed uw reporter met een lichte kater, niet van de drank, weer naar huis. Thuis trof hij zijn dames, die naar het theater waren geweest om te genieten van het verhaal over een Trollenjong, die wilde dansen. Plichtmatig werd er door de kleine dame gevraagd of we hadden gewonnen. Nog voor hij goed en wel kon antwoorden kreeg uw reporter te horen, dat hij net zo danste als het Trollenjong. Nu is uw reporter van mening, dat een zekere M. Jackson of F. van Ingen niet kunnen tippen aan zijn subtiele heupbewegingen, maar zijn kleine dacht daar duidelijk anders over. Such a Shame. Met een gekrenkt ego trok uw reporter zich terug achter het fornuis om vervolgens per SMS het bericht te ontvangen dat The Bulls kampioen waren geworden. Volgens de afspraken die daar eerder over waren gemaakt had uw reporter beloofd, dat hij, in het geval van het kampioenschap of het winnen van de beker, met de spelers mee zou gaan naar een lokaliteit met de naam Bruins. De jongens hadden daarbij aangegeven, dat zijn hem zelfs op zouden komen halen, want het lag op de route. Met de belofte in zicht, dat hij nog die zelfde avond zijn dance moves zou kunnen showen, klaarde zijn humeur op en maakte uw reporter zich klaar voor het feest. Met gepoetste schoenen, gestreken pantalon en glimmende haartjes zat uw reporter te wachten, op iets wat niet zou komen. Geen feest en geen spelers aan de deur om uw reporter mee te voeren naar het Mythische Bruins en de verlokkingen van de dansvloer. In bedroefde stilte maakte uw reporter kort voor middernacht al Moonwalkend zijn gang naar de slaapkamer. Nu zou niemand zijn moves kunnen bewonderen, want zijn dames sliepen al. Such a Shame.

Uw reporter