Wedstrijdverslag 14 september 2014 Wasps vs Big Bulls II 0-0

Zoals verwacht begon de ochtend met een theoretisch deel en bewegende beelden, maar op een prettige en toegankelijke manier gebracht. Onze opleider, die zijn roots in Frankrijk heeft liggen, wist met prikkelende vragen en herkenbare voorbeelden de groep actief en betrokken te houden. De tijd vloog voorbij en na een uur stond iedereen buiten in de zon voor het praktische gedeelte. Iedere cursist had een oefening of drill voorbereid en liet de anderen deze uitvoeren, als ware het een training. Na afloop vond er een interactieve feedback plaats. Deze kunnen soms uitgevoerd worden als een Noord Koreaanse sessie van zelfkritiek in een heropvoedingskamp, maar nu was het positief en opbouwend, zonder dat de kritische noot werd geschuwd. Om 13.00 uur was het tijd voor een korte pauze. De lunch die weer op voortreffelijke wijze door Deksels(e) Freddy was verzorgd, werd door iedereen in het zonnetje met smaak weggewerkt. Om 13.30 volgde weer een korte theoretische sessie gevolgd door de praktijk. Nu liet Dominique door middel van voorbeelden en spelvormen alternatieven zien voor standaard onderdelen zoals warming up, tackelen en passing, als afwisseling van de praktijkoefeningen van de cursisten. De middag vloog voorbij en voor we het wisten was het 17.30 uur en werd de cursus afgerond. Iedereen die zijn online opdracht ook had afgerond, was geslaagd en zou tzt het IRB certificaat ontvangen. Na afloop heeft uw reporter samen met Ross en Dominique een derde helft “gespeeld”, waarbij niet het bier, maar het uitwisselen van kennis en ervaringen voorop stonden. Een derde helft, zoals uw reporter die graag ziet, maar misschien niet helemaal des Rugby is. Het was een mooie inspannende, leerzame en vooral leuke dag geweest.

De zondag stond in het teken van de wedstrijd tegen the Wasps in Nijmegen. Huize Reporter was in tegenstelling tot de normale zondagen al vroeg in rep en roer. Uw reporter zijn lief had kantinedienst en moest zich al om 07.00 uur melden in Deurningen bij haar vereniging om broodjes kaas te smeren. Uw reporter moest om 10.30 uur verzamelen voor de reis naar Nijmegen en de kleine dame moest voor die tijd nog ergens gestald worden, kortom druk, druk, druk. Klokke 10.45 was het team compleet en vertrok de karavaan richting Nijmegen. Ondanks dat de reis slechts 1 uur en 20 minuten zou duren, moest er na 45 minuten alweer gestopt worden voor een koffie en plaspauze en omdat ze er toch waren de aanschaf van verschillende broodjes en frikadellen. Even na 12.00 uur waren we ter plaatse en werden we vriendelijk door the Wasps ontvangen. The Wasps waren in het verleden een grote club met 3 teams die in de hoogste klassen van onze sport hadden gespeeld. Nu waren ze door een afgenomen ledental in de 4e klasse terechtgekomen. Uw reporter was er als jeugdspeler en later als senior meermalen geweest, maar zijn laatste bezoek dateerde van november 2003, toen hij zijn eerste wedstrijd als BondsRef floot. De wedstrijd op deze zondag zou een bijzonder karakter hebben, maar om een hele andere reden dan u misschien denkt. Zoals u wellicht weet werkt uw reporter bij een woningcorporatie (Ja, ik ken alle grapjes over mijn salaris en nee, ik heb geen Massarati.) en deze sector ligt onder een vergrootglas. Zo worden wij voortdurend gecontroleerd op onze financiën en zijn wij het meeste tijd kwijt met het opstellen van overzichten voor verschillende overheidsorganen. Nu wil het geval dat de voorzitter van the Wasps een van de belangrijkste controleurs is van de corporatie waar uw reporter zijn brood verdiend. Het dilemma lijkt uw reporter duidelijk. Bij een klinkende overwinning van the Bulls zou dit verregaande consequenties voor het levensonderhoud van uw reporter kunnen hebben, maar bij een verlies zou het doel om te promoveren in gevaar kunnen komen. De klassieke innerlijke strijd tussen de natuurlijke wil om te winnen en de zorgplicht richting zijn lief en kroost voltrok zich in het brein van uw reporter. Uiteindelijk zouden de Schikgodinnen (voor de jongeren onder ons zie WikiP) het lot van deze middag en dus uw reporter bepalen.

The Wasps hadden met moeite een team op weten te stellen van 15 man, waaronder een aantal 1e jaars spelers, aangevuld met ervaren rotten. The Bulls waren in een vergelijkbare opstelling als het voorgaande seizoen, maar met verschuivingen op de verschillende posities. Ook waren er verschillende half herstelde blessures en opkomende of niet uitgeziekte griepjes onder de spelers. Captain Bokkie moest werken, zodat Daniël de honneurs als aanvoerder waarnam. De wedstrijd werd geleid door een goede scheidsrechter van Britse origine, die vooral vocaal duidelijk was in zijn aanwijzingen. Vanaf de Kick off werd duidelijk dat the Wasps fysiek sterk waren, snel met pressie in de verdediging, maar individueel minder snelheid bezaten. Dit leidde vrijwel direct tot een uitgespeelde kans in de lijn, die vanaf de wing niet afgemaakt kon worden. In the scrums werden the Bulls weggezet, maar dat wist Nijmegen niet uit te buiten, omdat de verdediging van Almelo solide was. Xander “Sandeman” worstelde op de full back plaats met zijn griep en werd op gegeven moment gewisseld voor onze Super Sub Koos. In de eerste helft wisten the Bulls drie echte kansen te creëren. Twee keer met een break langs de lijn en een keer met een Pick and Drive vanaf de 5 m. Bij deze poging kroop Jeroen gedreven door adrenaline en testosteron de laatste meter in 30.5 seconden en plaatste de bal over de lijn. Een overwinningskreet ontsnapte aan zijn lippen, volledig voorbijgaand aan het feit dat dit een gevalletje playing on the ground was. Zijn teleurstelling was groot en droop van zijn gezicht, omdat hij echt voor de score was gegaan. Gedurende de eerste helft golfde het spel voornamelijk op het middenveld op en neer, maar begonnen de halve blessures op te spelen als hele blessures. Mick verliet het veld met zijn knie en Leroy nam zijn plaats in. Daniël viel uit met zijn nek en Gijs begon ook steeds meer te hinkepinken. De tweede helft liet een vergelijkbaar beeld zien. De teams hielden zich in evenwicht, hoewel the Bulls vaker op de helft van the Wasps te vinden waren. Een keer waren the Wasps echt gevaarlijk met een driving maul, na een line out, maar ook deze werd gestopt door the Bulls. De enige echte kans van the Bulls was weer een uitgespeelde bal in de lijn, die op de wing verloren ging door een goede verdedigende tackel van the Wasps. Gedurende de 2e helft vielen steeds meer spelers door blessures uit. Gijs moest het veld ruimen vanwege zijn enkel en vanwege een ingestorte scrum moest Jeroen met een pijnlijke schouder de aftocht blazen. Dit betekende dat de laatste 10 minuten met een uncontested scrum werden uitgespeeld, met uw reporter als Loosehead Prop. Na 80 minuten was de wedstrijd gespeeld en in de 37 jaar dat uw reporter bij de sport betrokken is, was de eindstand voor hem een unicum. Nooit eerder had hij een wedstrijd meegemaakt die in 0-0 was geëindigd. De Schikgodinnen waren uw reporter dus gunstig gezind geweest. De wedstrijd was niet verloren gegaan en The Wasps hadden ook niet verloren. Een ideale oplossing die uw reporter vooraf niet had kunnen bedenken.

Na de wedstrijd reed uw reporter snel naar huis, want hij had een tuin vol visite en van hem werd verwacht dat de satèh op kundige wijze bereid zou worden. Op het laatste stukje van de reis naar huis mijmerde uw reporter nog wat na over het afgelopen weekend. Het was een weekend waarin hij veel geleerd had, als coach, maar ook hoe het is om als speler in een wedstrijd in the Front Row te staan. Zelfs als “Abraham” ben je dus nooit te oud om te leren. Het op de achtergrond op de autoradio spelende Adult Education van Hall & Oats was wat uw reporter betreft nog nooit zo toepasselijk geweest.

Uw reporter