shopping-bag 0
Items : 0
Subtotal : 0.00
View Cart Check Out

Wedstrijdverslag 23 november 2014

Aangezien parkeren in Gouda nagenoeg onmogelijk zou zijn, werd een treinstation opgezocht en na een rit van nog geen 8 minuten stroomden wij samen met honderden andere Sintliefhebbers in een lang slingerend lint het centrum van Gouda in. Daar aangekomen trof uw reporter een vrolijke sfeer van ouders en kinderen in afwachting van de komst van de Goedheiligman. Er was zichtbaar Politie op de been, maar niet meer dan bij andere evenementen en hiervan ging geen enkele dreiging uit. Iedereen was ontspannen en vrolijk. Na een strategisch plekje langs de route te hebben ingenomen begon het wachten. Gelukkig duurde dat niet al te lang en trok de bonte stoet van Sinterklaas op nog geen meter afstand aan ons voorbij, incluis de Kaas en de Stroopwafel Piet. De Sint en Americo stopten zelfs vlak voor ons en zwaaiden vriendelijk, terwijl de handjes van de kleine dame met strooigoed werden gevuld.

Na de doortocht van de Sintkaravaan volgden wij de meute naar het historische stadhuis van Gouda voor de Balkonscene. Ook hier was de sfeer ontspannen en vrolijk, terwijl Opa Piet het plein met de bekende klassiekers opwarmde voor de Sint. Na de Sint te hebben toegezongen en te hebben gezwaaid, stroomde het plein na afscheid van de Sint leeg en vertrok uw reporter vrolijk maar nat uit Gouda om later die middag naar Rotterdam voor het concert af te reizen. Aangekomen in het huisje zag uw reporter op de tv dat hij op 15 meter van de onrust en de arrestaties had gestaan, maar niets had gemerkt. Hulde voor de Hermandad, voor wat dat betreft. De ophef in de media over een grimmige sfeer en hevige onrust die de intocht zouden hebben vergald, kan uw reporter dan ook helemaal niet plaatsen. Het was leuk en gezellig, maar nat en dat laatste kan je niemand verwijten. De avond was wederom geweldig. Lekker gegeten en een uitstekend concert daar nog bovenop. Het geschenkje in de schoen de volgende ochtend en de onbetaalbare reactie van de kleine waren de kers op de taart van het weekend en deden Rugby moeiteloos naar de achtergrond verdrijven.

Door drukte op het werk kwam uw reporter pas de afgelopen vrijdag weer in de Rugbymodus. De training verliep in een goede sfeer, maar de opkomst was door werk, blessures, ziekte en verplichtingen redelijk laag te noemen. De volgende morgen besloot uw reporter ook zijn gezicht even bij de junioren te laten zien. Wederom in een lekker zonnetje zag hij de Twentse combinatie tegen Castricum strijden. Vanuit een achterstand wisten zij op gegeven moment langszij te komen en druk op hun leeftijdsgenoten uit de kuststrook te zetten. In een periode van ongeveer 20 minuten had Twente duidelijk de overhand en had deze in een voorsprong uit kunnen bouwen. Helaas lieten zij zich door een blessure en een tegen try van de wijs brengen, waardoor Castricum het initiatief weer kon pakken en de voorsprong verder kon uitbouwen. Al met al was het een leuke wedstrijd geweest, die een voorbeeld was van de positieve ontwikkeling van het Twentse Rugby. De zondag stond in het teken van twee belangrijke wedstrijden. Het eerste team zou in de wedstrijd tegen Alkmaar moeten laten zien dat zij zich weer hervonden hadden en het 2e team zou moeten strijden om de 2 plaats in de competitie. Helaas waren verschillende spelers niet beschikbaar om verschillende redenen, maar waarvan blessures en werk de boventoon voerde. Het tweede team vertrok naar Enschede voor deze kraker zonder een aantal vaste waarden in de scrum, zoals Captain Bokkie en de 2 Brothers From An Other Mother, Niels en Nico. In de lijn werd vice captain Daniël met node gemist, die nog steeds herstellende is van een blessure en zijn droomhuisje ging betrekken. De bank bestond uit onze eigen croissant Margaux en een viertal belegen heren die Abraham al gepasseerd waren, dan wel hem in het vizier hebben. Vanwege de afstand en het redelijke weer waren er weer voldoende Bulls aanhangers richting Enschede getrokken voor deze lokale derby. Hier trof de oude garde opvallend weinig gezichten van vroeger, want het team was aardig verjongd met een hoop buitenlandse studenten. Ieren, Italianen, Britten en een verdwaalde Argentijn hadden de gelederen van ERC versterkt.

De wedstrijd ging van start en direct werd duidelijk dat het geen gemakkelijke klus zou worden. Enschede speelde een bewegelijk spel, dat the Bulls moeilijk kon volgen. Ook de Scrum van the Bulls was minder dominant dan in voorgaande wedstrijden, zodat er nergens rust in het spel kwam. Na 9 minuten wist Enschede dan ook te scoren en stond het 7-0. Zes minuten later liet een van de buitenlandse spelers van ERC zien dat hij een bijna vergeten kunst van het Rugbyspel beheerste. Met een fraaie Dropkick joeg hij de bal tussen de palen en bracht de stand op 10-0. Bij de herstart werd de kick off door Bas genomen en door een keihard werkende Leroy ver achter de 10 meter opgevangen. Helaas was er geen support, zodat de aanval verloren ging, maar de prestatie was er niet minder om. Omdat de bal in handen bij the Bulls bleef, kon er een aanval opgezet worden door de lijn. Deze werd uitgespeeld en de Bakker broertjes wisten elkaar te vinden, zodat Mick kon scoren. Met de Conversie van Bas kwam de stand op 10-7 en liep Almelo in. Dit was echter van korte duur want direct daarna wist ERC weer te scoren en 15-7 aan te laten tekenen. Bas zette de ruststand op 15-10 door een perfect genomen kick op de palen en leek de aansluiting nog niet verloren. Een herhaling van de wedstrijd tegen Bemmel leek tot de mogelijkheden te behoren.

Na de rust ging het echter snel mis voor the Bulls. Verschillende blessures begonnen hun tol te eisen en het spel van ERC bleef op een hoog niveau. Het wegvallen van Mathijs door een gele kaart (Gelukkig kreeg de tegenstander er terecht ook een.) maakten zaken nog moeilijker. Ballen in de lijn kwamen niet aan en de scrum verloor iedere stabiliteit. Hij wist het op dat moment nog niet maar Jeroen brak zijn hand en Gijs en Nick liepen te hinkepinken, terwijl Kevin een dubbel geklapte duim had. Een groot gemis was het wegvallen van Eitan, die met een geblesseerde arm/schouder geconfronteerd werd. Uiteindelijk stonden alle 50 – en 50 + wissels in het veld en probeerden het zo goed en zo kwaad dicht te houden. Het klasse verschil met ERC was echter te groot en de voorsprong bouwde gestaag op. Tot aan het einde van de wedstrijd wisten de spelers van ERC nog verschillende keren te scoren en brachten zij de eindstand op 34-10. The Bulls hadden verloren, maar dat was gezien het verschil in het spel ook terecht. Na de wedstrijd reed uw reporter naar huis en kreeg het bericht dat het eerste ook had verloren, maar toch een bonuspunt had opgepikt. Al met al niet het beste weekend van the Bulls. De week erop zou het vast beter gaan, daar had uw reporter vertrouwen in en reed in de schemering weer vlug naar huis..

Uw reporter.