shopping-bag 0
Items : 0
Subtotal : 0.00
View Cart Check Out

Wedstrijdverslagen Big Bulls vs Dwingelo & The Dragons vs Big Bulls II

29-11-2015 & 06-12- 2015

Say hello to my little friend”  Tony “Scarface” Montana

U kent het wel die drukte in de laatste weken van het jaar. Al het werk dat is blijven liggen, moet nog worden weggewerkt voor oud en nieuw. Daarnaast moeten er ook nog de nodige surprises en gedichten gemaakt te worden, dus de verslagen schieten er een beetje bij in. Helaas heeft uw reporter nog niemand anders weten te inspireren tot het schrijven van een verslag, dus moet u als lezer af en toe even geduld hebben. Door allerlei omstandigheden houdt uw reporter geen notities meer bij tijdens de wedstrijden, dus de herinneringen kunnen wat gekleurd zijn, maar dat moet u hem maar vergeven. In ieder geval is dit het laatste verslag van deze reporter voor 2015.

 

Big Bulls II vs Dwingeloo 2.  45 – 05

In de eerste wedstrijd van het seizoen was een spannende strijd die in het voordeel van Dwingeloo met 62-52 werd beslecht. Met name verdedigend hadden the Bulls wat steken laten vallen door onervarenheid. In de 4e klasse spelen gewicht en omvang namelijk een grotere rol bij aanvallende acties dan speltechniek en snelheid. Bij the Bulls zijn de spelers overwegend wat kleiner en lichter, waardoor er verdedigend sprake van een extra “uitdaging” is. Het tweede team is echter in dit seizoen gegroeid. Van onwennige verzameling spelers met een diverse ervaring, tot een team dat door training en plezier duidelijk bij elkaar is gekomen. Met deze positieve houding traden the Bulls de mannen van Dwingeloo dan ook tegemoet.  Het weer van deze zondag was echter beroerd. De regen viel met bakken uit de hemel. Het veld, dat afgelopen zomer is gerenoveerd, maar zwakker uit “de strijd” is gekomen, had de veelvuldige regenval niet goed weten te verwerken. Het veld was een zware modderbende geworden. En op dit strijdtoneel, waar de leiding in handen lag van de heer Oude Kotte, gingen de twee teams met elkaar de strijd aan.

Het was duidelijk dat Dwingeloo opnieuw het voorwaartsen spelletje wilde spelen en ging direct bruut van start. De Drentse keien straalden echt uit dat ze ook deze keer de jonge lichte spelers van Almelo “op wilden vreten”. The Bulls hadden echter geleerd van de voorgaande wedstrijden en lieten de tegenstander nu niet op volle vaart aan komen draven. Dit stopte de aanval van Dwingeloo in een vroeg stadium en bracht het initiatief bij the Bulls. Omdat wat spelers ontbraken was er  geëxperimenteerd met de posities en stond Juan op de voor hem nog redelijk onbekende positie van Fly Half. Deze positie als spelverdeler in de lijn ging hem niet slecht af. Met de meer ervaren rust van Daniël naast hem en de explosieve snelheid van Glen op 2e center gingen the Bulls de strijd via de buitenkant aan. De voorwaartsen zetten het platform via de scrum en de line out op, vanwaar de lijn de aanval op kon zetten. Veel al buiten om, maar ook door het centrum als de mogelijkheden daar lagen. Uw reporter weet niet meer wie de score opende, maar het was een feest van snelheid en beweging. In veel gevallen werd  in de line out de combinatie gevonden door een nagenoeg foutloze inworp van Thijs en een weergaloze vangst door Leroy, waarna de lijn de aanval op kon te zetten. Ook vanaf de scrum die ook nu weer door the Bulls gedomineerd werd, werd menig aanval opgezet. Natuurlijk lieten de voorwaartsen zich niet onbetuigd. Vanaf de 5 meter lijn wist Nico weer te scoren en waren er breaks van Jeroen en Gerald.  Ook Mick en Koen waren goed op dreef met lange runs op het veld. Helaas bleek de rug van deze jonge goden niet tegen zoveel geweld bestand en moesten zij beiden lopend als inwoners van een bejaardenthuis het veld ruimen. Dit bracht onze Croissant weer tussen de lijnen, die voortvarend al in haar eerste actie een snoeiharde tackle in wist te zetten.

Gedurende de wedstrijd kwamen de mannen van Dwingeloo er niet aan te pas ondanks de ruige baarden die sommige spelers droegen. Ook in de 2e helft lagen de kansen bij the Bulls. Op snelheid werd Dwingeloo in de luren gelegd. De snelheid die Mike en Glen over de flanken wisten te ontwikkelen was duidelijk te veel voor de tegenstander. De aanblik van deze rappe, lichte en verticaal beperkte jonge lieden, deed bij uw reporter het beeld van het filmcitaat (Say hello to my little friend )van Al Pachino in zijn brein ontstaan. “The little friends” van the Bulls waren geen Colt M16 met M203 granaatwerper, maar de lichte snelle spelers in de ¾ lijn, die minstens net zo gevaarlijk en speltechnisch dodelijk waren. Ook de iets “zwaardere” spelers zoals Daniël kwamen tot scoren, in zijn geval met een “dieseltrein-aanval” door het midden. Eerst op het oog bedrieglijk langzaam, maar sterk en daarna op volle snelheid. Uiteindelijk wist door onoplettendheid bij the Bulls, Dwingeloo een kans te benutten en een keer te scoren. Hierdoor werd de eindstand bepaald op 45 -5. Het hele team had hard gewerkt, waarbij de werklust van Thijs, Leroy en Mathijs zeker in het eerste kwartier een belangrijk deel van de koers naar de overwinning had bepaald. Het afmaken komt echter aan de lijn toe, die met goed samenspel, een strakke verdediging (denk aan de snoeiharde tackles die “Sandeman” liet zien zonder eigen blessures) en snelheid Dwingeloo hadden verslagen.

 

Big Bulls I vs Dwingeloo I  05 – 43

Deze wedstrijd van the Bulls lieten weer een element in het spel van the Bulls zien, dat lange tijd uitgebannen was geweest. In voorgaande seizoenen in de 3e klasse leek het of the Bulls de eerste 10 minuten van de wedstrijd niet wakker waren. Meestal schrok men dan wakker na een “near miss” of een score en trok dan van leer. Ook deze keer lieten the Bulls zich in de eerste minuten verrassen en stonden ze  direct in hun eigen 22 meter gebied te verdedigen. Gelukkig wisten ze de zaak dicht te houden, maar het initiatief lag duidelijk bij de Drentenaren. De mannen van Dwingeloo waren fel in het losse werk en wisten the Bulls regelmatig te overtroeven, zonder echter direct tot scoren te komen. Dit duurde nog een kwartier, maar daarna wist Dwingeloo de eerste keer te scoren. Voor het einde van de 1st helft wist Dwingeloo nog twee keer te scoren, maar the Bulls waren er een aantal keren dicht bij. Helaas verhinderde de strakke verdediging van de Drenten de eerste score van the Bulls. Toch hadden deze kansen een positieve werking op the Bulls en gingen de mannen uit Almelo vliegend in de tweede helft van start. Gedurende zeker 25 minuten waren the Bulls op alle fronten dominant en werd de wedstrijd alleen op de helft van de tegenstander gespeeld. Na de score van Tammo, die zich ouderwets snel langs de zijlijn spoedde, werd het tempo nog verder verhoogd en begon Dwingeloo te kraken. Helaas barsten zij niet en hielden de verdediging strak en dicht. Een onbewaakt moment en Dwingeloo brak door om een nieuwe score te maken. Daarmee was de ban gebroken en hervond Dwingeloo zichzelf weer. Uiteindelijk werd door Dwingeloo de score naar 05-43 opgevoerd en liepen the Bulls in het laatste kwartier, leeg gespeeld achter de feiten aan. Opnieuw een verloren wedstrijd, maar ook opnieuw een glimp van hoe the Bulls kunnen spelen. Een hoopvolle gedachte.

 

Hengelo Dragons vs Big Bulls II  22 – 48

Het weekend van uw reporter kon als bijna niet meer stuk. Eerst was zijn kleine dame gepromoveerd naar de gele band en had zij mede dankzij een ippon de derde plaats veroverd in een toernooi. Daarnaast was het Sinterklaasavond en deze was weer als vanouds gezellig en leuk.  Helaas was het waarschijnlijk de laatste keer dat er nog sprake was van de echte magie van de Sint. De kleine dame was inmiddels aan het twijfelen over de validiteit van de Goedheiligman, maar wilde nog echt geloven. Het gebonk op het raam (de buurman) leverde geen schrikreactie meer op, maar alleen naar de garage om te kijken, was nog steeds geen optie. Volgend jaar waarschijnlijk een nieuwe beleving van het feest, maar minstens net zo leuk. De gedichten en de geschenken waren weer prachtig en uw reporter en de zijnen hadden met elkaar een mooie avond. De eerste gedachten de volgende morgen bij het opstaan gingen dan ook direct terug naar pakjesavond en nog niet naar de wedstrijd tegen de Dragons. Dat was begrijpelijk maar niet helemaal terecht, want het zou een spannende derby worden. De voorgaande 2 seizoenen waren the Dragons een voetnoot in de competitie geweest, door een ernstig gebrek aan spelers en de opheffing nabij. Dit seizoen hadden the Dragons geprofiteerd van de doorgroei van de jeugd, de boost van het WK en de samenwerking met The Pigs uit Arnhem. In deze formatie was Hengelo succesvol want ze prijkten inmiddels op de 3e plaats in de competitie. De tweede competitiewedstrijd van het seizoen hadden the Bulls dan ook thuis verloren van de Varkens – Draken met 24-48. De onervarenheid van the Bulls had op dat moment geen antwoord op de aanvalstactiek van the Dragons. Deze tactiek betrof het inzetten van de voorwaartsen als aanvalsram. Met name de nummer 8 van Hengelo was hierin erg gevaarlijk, maar ook voorspelbaar. Inmiddels waren the Bulls door de nederlagen, maar zeker ook de overwinningen gelouterd en klaar voor de strijd.

Het team uit Almelo was wederom wat door elkaar gehusseld, vanwege het ontbreken van enkele spelers, maar per saldo stond er een goed team op het veld. Kennelijk was de derby aantrekkelijk genoeg om te bekijken, want een ruime delegatie van the Harlequins uit Oldenzaal was op de wedstrijd afgekomen. Direct na de kick off werd duidelijk dat Hengelo nog steeds hetzelfde spelletje speelde. Bal zeker stellen door de voorwaartsen en dan op brute kracht naar voren. De eerste 5 minuten hadden The Bulls het heel zwaar en wist met name Leroy een aantal breaks te voorkomen, maar uiteindelijk stonden the Bulls op de eigen trylijn te verdedigen. Deze situatie werd onhoudbaar en Hengelo wist de eerste keer te scoren. Kort daarna zette Hengelo opnieuw met bruut geweld de tweede score op het bord. Ook nu weer zonder conversie. Binnen The Bulls begon men “te bekken” op elkaar en dreigde er een negatieve houding te ontstaan. Gelukkig wist the Captain zijn rust te bewaren en het team herpakte zich. In eerste instantie verdedigend, met schitterende acties op de trylijn, waaronder een Hold up na een tackle en the Rip door Dwayne vlak voordat de speler naar de grond ging om te scoren. De daarop volgende score van the Bulls brak de ban en bracht de stand op 10-05. Ook de daarop volgende score kwam op conto van the Bulls, incluis conversie zodat de stand 10-12 in het voordeel van the Bulls was. Helaas wist opnieuw de nr. 08 van the Dragons opnieuw de defensie te doorbreken en de stand naar 15-12 te brengen. Op slag van rust was het echter weer Almelo die de score naar zich toetrok en de stand op 15-17 bracht.

Deze voorsprong die eerst niet werd beseft door de spelers, bracht vleugels aan het begin van de tweede helft. De eerste bal werd keurig gevangen door Koenraad, die als oud Dragon speler wel wat goed te maken had, na de verloren thuiswedstrijd en zijn onwillige rug de week ervoor. Alle voorwaartse bewegingen van Hengelo werden direct afgestopt en de loopruimte ernstig beperkt.  Onze Croissant Margaux had Jan Willem al in de eerste helft vervangen omdat hij  wederom na een doldrieste tackle een trip naar de zijlijn moest maken. Nu was zij een van de belangrijke factoren in het afstoppen van de nr 8 van Hengelo. Alle middelen werden daarbij ingezet, waaronder mogelijk zelfs het verbuigen van vingers, maar de “merde’s” waren in ieder geval niet van de lucht.  Nu begon de aanval van the Bulls echt te lopen. De voorwaartsen veroverden doorlopend de bal. Jeroen (jammer dat “The Maksteiner” er niet was om het vast te leggen) had een hele goede dag in het veroveren van de bal en stond zelfs aan de basis van een mooie uitgespeelde aanval over 5 schijven. Nico, die na een blessure behandeling weer was teruggekeerd binnen de lijnen, maakte vliegende tackles en Mick en Kevin Bok veroverden vele meters met breaks. De eerder genoemde Koenraad buffelde op het veld met een grote “Fred Flintstone smile” onder zijn thightfit scrumcap. Dit alles stelden “the Little Friends” van the Bulls, die allen niet boven de 70 kg en de 1.70 m komen, instaat om op snelheid en souplesse tot scores te komen. Zo maakten Juan en Ara de meters die de weg vrij maakten zodat Glenn en Mike regelmatig konden scoren. Op de wing werd strak verdedigd door de Jan, Rick en Xander met in hun rug Dwayne, die ook aanvallend zijn mannetje stond. Zijn   kick, stuit, kick en vangballetje had een klassieker kunnen worden. Nu ging natuurlijk niet alles vlekkeloos en waren er onvolledige passes en zelfs een interceptie, maar de lijn was aan het swingen. Dit leverde wel wat overmoed op, waardoor de nummer 8 van Hengelo nog een keer kon scoren tussen de palen. De eindstand werd bepaald op 22-48. Hiermee waren the Bulls voor dit seizoen overall winnaar met 2 punten verschil in de onderlinge ontmoetingen. Met een tevreden gevoel ging uw reporter wandelend op weg naar de schoonfamilie voor een reprise van Sinterklaas. Al met al was het een prachtig weekend geweest, met vele hoogtepunten. Hopelijk kon deze lijn ook in het volgende jaar worden voortgezet. Helaas was uw reporter te laat om het nog op zijn lijstje voor de Sint te zetten. Ach volgend jaar beter.

Hiermee is uw reporter gekomen aan zijn laatste bijdrage van dit jaar. Namens de dames wenst uw reporter u hele fijne dagen en al het goede voor 2016. Tot ziens in het nieuwe jaar.

 

Uw reporter