shopping-bag 0
Items : 0
Subtotal : 0.00
View Cart Check Out

foto

Verslag Twentecup 12 mei 2012

Van mijn neef had ik al de nodige informatie over de Bulls gekregen. Deze informatie heb ik verder met Youtube en Google aangevuld, maar ik wist niet echt wat ik kon verwachten, vooral omdat Rutger niet met mij mee kon gaan. Ik trok dus afgelopen zaterdag vol goede moed maar met enige zenuwen naar Oldenzaal voor het Twentecup toernooi. Omdat de weervoorspellingen niet al te gunstig waren, liet ik mijn modieuze outfit maar in de kast hangen om vervolgens voor een weinig flaterende, maar droog blijvende outfit te kiezen. Na een lange weg over het heuvelrijke sportterrein werd ik getroffen door de aanblik van een sprookjesachtige witte tent, een bonte Pipowagen en een veelheid aan voornamelijk mannen in vele vormen, soorten en maten. Kennelijk is Rugby een sport die door vele typen qua omvang en tot op hogere leeftijd gespeeld kan worden. Vrouwen waren nadrukkelijk in de minderheid. Na wat verpoost te hebben in de tent, onder het genot van een kopje thee, werd het tijd voor de eerste wedstrijd van 2 keer 20 minuten.

Nu ben ik niet sportief van aard, maar heb wel menigmaal langs het voetbalveld bij PH in Almelo gestaan, dus viel het mij direct op dat er weinig sprake was van gecoördineerd kleurgebruik in de tenues. Een bonte verzameling van sokken, shirts en broekjes was op het veld te vinden. Ook de scheidsrechter had niet de moeite genomen om na te denken over wat hij die dag zou aantrekken. Hij zag er dan ook uit als een kleurenblinde dakloze, maar kennelijk was dat normaal..

De wedstrijd was een aaneenschakeling van schoppen tegen de eivormige bal, elkaar bespringen, duwen en trekken en korte sprintjes. Uiteindelijk wist een van de partijen (Bordeaux rode shirts) te scoren, maar werd een schop richting de palen gemist. Ook de andere partij wist het ei over de achterlijn te brengen, zodat de stand gelijkgetrokken werd. De schop die daarop volgde ging wel over de dwarslat en tussen de lange palen, zodat het bont geklede team had gewonnen.

Tijdens de volgende wedstrijd kwam het team van de Bulls op het veld. Qua shirtjes hadden zij het goed voor elkaar. Een mooie middenbruine kleur met een afkledende belijning in het wit. De broekje en de sokken waren weer een ander verhaal. In oorsprong waren vele broekjes ooit wit geweest, maar dat was in een grijs verleden. In die zelfde vervlogen periode waren deze broekjes ook uit een stuk geweest. Nu was het in sommige gevallen een verzameling scheuren en lappen die in een experimentele runwayshow niet had misstaan. De sokken leken te bestaan uit de collectie wasmachine wezen in de categorie sportkleding. Bijna iedereen droeg een combi van verschillende sokken en diegene die wel een matching paar hadden, waren kennelijk kleurenblind. Fashion technisch was het allemaal veel sterker geweest als iedereen hetzelfde zwarte broekje en bijpassende sokken had gedragen.

Ook deze wedstrijd bestond weer uit hetzelfde principe van rennen, trekken en schoppen. Het team uit Almelo bestond uit voornamelijk wat jongere spelers aangevuld met hier en daar oudere en voornamelijk zwaardere spelers. Op gegeven moment kwam zelfs een speler voor de Bulls in het veld, die geheel zilvergrijs van haarkleur was, maar gezien zijn kennelijke leeftijd nog verrassend snel. Door wat voor de onervaren toeschouwer wat beter en sneller spel leek, wist Almelo tot twee keer toe te scoren en tussen de palen te schoppen. Tijdens de wedstrijd werden nog twee spelers uit het veld gestuurd, ieder van elk team, het waarom werd niet duidelijk, maar het was vermakelijk om te zien hoe zij ook buiten de lijnen verder gingen tegen elkaar. Ondanks deze korte tegenslag had Almelo deze strijd eenvoudig gewonnen.

Direct daarna moest Almelo weer een wedstrijd spelen, nu tegen de verliezer van de eerste ronde. Dit bleek het team uit Enschede te zijn, de Twentecup houder van 2011 en zij waren gebrand op een overwinning. In de eerste helft hielden de teams elkaar in evenwicht en ging men de rust in met de brilstand. In de tweede helft wist de wat gerijpte speler met nummer 12 op zijn rug twee keer te scoren. De jongen met nummer 10 op zijn rug wist hierna 1 keer tussen de palen te schoppen, ondanks dat hij er in beide gevallen recht voorstond. Halverwege de 2e helft werd de zilvergrijze speler uit het veld gestuurd voor wat achteraf praten bleek te zijn. Uit de reacties van zijn teamgenoten leid ik af dat dit geen echte verrassing was. De eindscore werd bepaald door de speler met nummer 15 op zijn rug en nummer 10 die het met een schop op de palen afmaakte. De Twentecup was door de Bulls weer heroverd.

Na de wedstrijden volgde nog de prijsuitreiking van een afzichtelijke beker. Deze trofee hing van ellende aan elkaar en raakte per ongeluk nog verder verminkt door een van de spelers van Almelo. Dit kwam hem op een bierdouche kwam te staan. Voor mij was dit het moment om de eerste kennismaking met het Rugbywereldje achter mij te laten. Op de terugweg naar mijn autootje liep ik achter een Bulls lid met een nieuw zwart jasje met logo’s. Bij het inhalen zag ik dat hij enigszins aangedaan en ontroerd was en hoorde hem iets mompelen over moeders en mooie waardering. Het zal wel de overwinning of de drank zijn geweest. Ik was vanuit Fashion oogpunt ook aangedaan. Dit was stijlvolle kleding, de Bulls waardig. Nou de broekjes en de sokken nog.

Tot de volgende keer. Hopelijk wel in mooie tenues.
Groeten,
Berrit